إنَّما الدُّنْيا أحوالٌ مُخْتَلِفَةٌ، وتاراتٌ مُتَصَرِّفَةٌ، وأغْراضٌ مُسْتَهْدِفَةٌ.
دنیا حال‌های مختلف و نوبت‌های متصرف و هدف‌های تیرخورده است.
This world is only [a place of] varying circumstances, changing situations and marked targets.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۳۲۸۱ تا ۳۳۰۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 3281 to 3300 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۱۶۵ / ۵۵۳165 / 553صفحهpage۳۲۸۱–۳۳۰۰3281–3300حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۳۲۸۱ تا ۳۳۰۰Sayings 3281 to 3300
إنَّما الدُّنْيا جيفَةٌ، والمُتواخُونَ عَلَيها أشْباهُ الكِلابِ، فَلا تَمْنَعُهُمْ أُخُوَّتُهُمْ لَها مِنَ التَّهارُشِ عَلَيْها.
دنیا مرداری است و برادرشدگان بر آن هم‌چون سگان؛ پس برادری‌شان برای آن از درافتادنشان بر آن باز ندارد.
This world is only a corpse and those who establish bonds of brotherhood for [acquiring] it are similar to dogs, such that their brotherhood does not prevent them from harming each other for it.
إنَّما أهْلُ الدُّنْيا كِلابٌ عاوِيَةٌ، وسِباعٌ ضارِيَةٌ، يُهَرُّ بَعْضُها بَعْضاً، ويَأكُلُ عَزيزُها ذَليلَها، ويَقْهَرُ كَبيرُها صَغيرَها، نَعَمٌ مُعَقَّلَةٌ، وأُخرى مُهْمَلَةٌ، قَدْ أضَلَّتْ عُقُولَها، ورَكِبَتْ مَجْهُولَها.
اهلِ دنیا سگانِ زوزه‌کش و درندگانِ خونخوارند که برخی بر برخی پارس کنند و عزیزشان ذلیلشان را خورد و بزرگشان کوچکشان را قهر کند؛ چهارپایانِ بسته و دیگرانی رهاشده که عقل‌هایشان گم شده و ناشناخته‌شان را سوار شده‌اند.
The people [who seek] of this world are just like howling dogs or starving predators growling at each other. The mighty among them eat the meek and the big among them crush the small. Some are like tied cattle and some are like untied cattle that have lost their wits and are running in every direction.
إنَّما أنْتُمْ كَرَكْب وُقُوف لا يَدْرُونَ مَتى بِاليَسيرِ يُؤْمَرُونَ.
شما چونان کاروانی ایستاده‌اید که ندانند کِی به اندک فرمان داده شوند.
You are only like the standing [and ready] riders who do not know when they will be ordered to march.
إنَّما الدُّنيْا مَتاعُ أيّام قَلائِلَ، ثُمَّ تَزُولُ كَما يَزُولُ السَّرابُ وتَقْثَعُ كما يَقْثَعُ السَّحابُ.
دنیا متاعِ روزهای اندکی است، سپس زایل شود چنان که سراب زایل شود و بگذرد چنان که ابر بگذرد.
This world is only an enjoyment for a few days, then it will disappear like the mirage disappears and pass by like the clouds pass by.
إنَّما حَظُّ أحَدِكُمْ مِنَ الأرضِ ذاتِ الطُّولِ والعَرضِ قَيْدُ قَدِّهِ مُتَعَفِّراً على خَدِّهِ.
بهرهٔ یکی از شما از زمینِ دراز و پهنا به قدرِ قدِّ اوست، در حالی که بر گونه‌اش در خاک غلتد.
Indeed, the only share of the earth for every one of you is the length and breadth of his own stature, [of the grave] wherein he would lie on his cheeks covered with dust.
إنَّما الدُّنْيا دارُ مَمَرّ، وَالآخِرَةُ دارُ مُسْتَقَرّ، فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمُسْتَقَرِّكُمْ، ولا تَهْتِكُوا أسْتارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أسْرارَكُمْ.
دنیا خانهٔ گذر است و آخرت خانهٔ قرار؛ پس از گذرگاهتان برای قرارگاهتان بردارید و پرده‌هایتان را نزد آن که رازهایتان را داند در مَدَرید.
Indeed this world is only the abode of passage and the Hereafter is the abode of [permanent] residence. So take [provisions] from the abode of passage for the abode of residence and do not tear your veils in front of the one who knows your secrets.
إنَّما مَثَلُ مَنْ خَبِرَ (خَيَرَ) الدُّنْيا كَمَثَلِ قَوْم سَفْر، نَبا بِهِمْ مَنْزِلٌ جَديبٌ، فَأَمُّوا مَنْزِلاً خَصيباً، وجَناباً مَريعاً، فَاحْتَمَلُوا وَعْثاءَ الطَّريقِ، وخَشُونَةَ السَّفَرِ،وَ جُشُوبَةَ المَطْعَمِ لِيَأتُوا سَعَةَ دارِهِمْ، ومَحلَّ قَرارِهِمْ.
مَثَلِ آن که دنیا را آزموده چونان قومی مسافرند که منزلِ خشکی آنان را به خود نپسندید و منزلِ پربار و پیرامونِ آبادی را هدف گرفتند و دشواریِ راه و سختیِ سفر و خوراکِ ناشایست را تحمّل کردند تا به فراخیِ خانه و جایگاهِ قرارشان رسند.
The example of those who have known this world is like a group of travellers who abandon a drought-stricken place and set off for a fruitful and fertile place. Then they endure the difficulties of the path, the hardships of the journey and the coarseness of the food in order to reach their fields of plenty and the place of their [permanent] residence.
إنَّما المَرْءُ (فِي الدُّنْيا) غَرَضٌ تَنْتَضِلُهُ المَنايا ونَهَبٌ تُبادِرُهُ المَصائِبُ والحَوادِثُ.
مردم [در دنیا] هدفی است که مرگ‌ها بر آن تیر اندازند و غارتی است که مصیبت‌ها و حوادث بر آن شتابند.
Indeed man (in this world) is only a target that is struck by [the arrows of] death and a booty that is rushed towards by tribulations and calamities.
آفَةُ النَّفْسِ اَلْوَلَهُ بِالدُّنْيا.
آفتِ جان شیفتگی به دنیاست.
The bane of the soul is being infatuated with this world.
إذا أقْبَلَتِ الدُّنْيا على عَبْد كَسَتْهُ مَحاسِنَ غَيْرِهِ، وإذا أدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحاسِنَهُ.
چون دنیا به بنده‌ای رو کند، زیبایی‌های دیگری را بر او پوشاند و چون از او پشت کند، زیبایی‌هایش را بستاند.
When this world comes towards a servant, it covers him with the merits of others and when it turns its back from him it snatches away his [own] merits.
إذا فاتَكَ مِنَ الدُّنْيا شَيْءٌ فلا تَحْزَنْ، وإذا أحْسَنْتَ فَلا تَمْنُنْ.
اگر چیزی از دنیا از تو فوت شد اندوه مخور و اگر نیکی کردی منت منه.
When something of this world slips away from you then do not despair, and when you do good, do not put others under obligation.
بِالفَناءِ تُخْتَمُ الدُّنْيا.
دنیا به فنا مُهر خورد.
This world ends with annihilation.
بِإيثارِ حُبِّ العاجِلَةِ صارَ مَنْ صارَ إلى سُوءِ الآجِلَةِ.
به برگزیدنِ دوستیِ شتابنده آن که شد به بدیِ جاودانه شد.
By preferring the love of this transient world, one ends up in an unpleasant state in the Hereafter.
بِئْسَتِ الدّارُ الدُّنيا.
چه بد خانه‌ای است دنیا!
How bad an abode this world is!
بِئْسَ الاخْتيارُ التَّعَوُّضُ بِما يَفْنى عَمّا يَبْقى.
چه بد انتخابی است به آنچه فانی شود بدل‌گرفتن از آنچه ماند!
The worst choice is exchanging the everlasting with the transient.
بَقاؤُكُمْ إلى فَناء، وفَناؤُكُمْ إلى بَقاء.
بقای شما به فناست و فنای شما به بقا.
Your remaining [in this world] is towards annihilation and your annihilation [from this world] is towards eternity.
بيعُوا ما يَفْنى بِما يَبْقى، وتَعَوَّضُوا بِنَعيمِ الآخِرَةِ عَنْ شَقاءِ الدُّنيا.
آنچه فانی شود را به آنچه ماند بفروشید و به نعمتِ آخرت از بدبختیِ دنیا بدل گیرید.
Sell that which perishes for that which remains and exchange the wretchedness of this world for the abundant bounties of the Hereafter.
تَعَزَّ عَنِ الشَّيْءِ إذا مُنِعْتَهُ بِقِلَّةِ ما يَصْحَبُكَ إذا أُوتيتَهُ.
چون چیزی از تو باز داشته شد، به اندکِ آنچه چون به تو داده شود همراهت باشد، تسلا جوی.
When you are deprived of something in this world, take comfort in the fact that it would have been with you [only] for a little while.
ثَمَرَةُ الوَلَهِ بالدُّنْيا عَظيمُ المِحْنَةِ.
میوهٔ شیفتگی به دنیا محنتِ بزرگ است.
The fruit of infatuation with this world is great tribulation.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech