يَنْبَغي لِمَنْ عَرَفَ دارَ الفَناءِ أنْ يَعْمَلَ لِدارِ البَقاءِ.
سزاوار است آن که خانهٔ فنا را شناخت، برای خانهٔ بقا عمل کند.
It behoves the one who recognizes the transient abode to work for the Eternal Abode.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۳۵۰۱ تا ۳۵۲۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 3501 to 3520 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۱۷۶ / ۵۵۳176 / 553صفحهpage۳۵۰۱–۳۵۲۰3501–3520حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۳۵۰۱ تا ۳۵۲۰Sayings 3501 to 3520
يَنْبَغي لِمَنْ عَلِمَ سُرْعَةَ زَوالِ الدُّنيا أنْ يَزْهدَ فيها.
سزاوار است آن که شتابِ زوالِ دنیا را دانست، در آن بی‌رغبتی کند.
It behoves the one who knows how fleeting this world is, to renounce its pleasures.
يَنْبَغي أنْ يَتداوِيَ المَرْءُ مِنْ أدواءِ الدُّنيا كَما يَتَداوى ذُوالعِلَّةِ، وَيَحْتَمِيَ مِنْ شَهَواتِها وَلَذّاتِها كما يَحْتَمِي المَريضُ.
سزاوار است مرد از دردهای دنیا چنان درمان کند که بیمار درمان کند و از شهوت‌ها و لذت‌هایش چنان پرهیز کند که بیمار پرهیز کند.
It behoves a person to seek a cure from the ailments of this world just like a sick person seeks treatment, and he should avoid its lusts and pleasures just as a sick person avoids certain foods.
يَسيرُ الدُّنيا يُفْسِدُ الدّينَ.
اندکِ دنیا دین را تباه کند.
Little of this world corrupts the faith.
يَسيرُ الدُّنيا يَكْفي، وكَثيرُها يُردْي.
اندکِ دنیا کفایت کند و بسیارش هلاک کند.
Little of this world suffices and plenty of it destroys.
يَسيرُ الدُّنيا خَيْرٌ مِنْ كَثيرِها، وبُلْغَتُها أجْدَرُ مِنْ هَلَكَتِها.
اندکِ دنیا از بسیارش بهتر است و توشه‌اش از هلاکتش سزاوارتر.
Little of this world is better than plenty of it, and that of it which suffices for subsistence in it is better than that which destroys.
يا أسْـرَى الرَّغْبَةِ أقْصِروُا، فَإنَّ المُعَرِّجَ عَلَى الدُّنيا لايَرُوعُهُ مِنْها إلاَّ صَريفُ أنيابِ الحِدْثانِ.
ای اسیرانِ رغبت! کوتاه آیید؛ چرا که آن که بر دنیا بایستد، جز صدای دندان‌های حوادث هراسناکش نکند.
Slaves of desire, cut them short! For indeed, the one who leans on this world gets nothing out of it but the grating sound of hardship.
مَنْ عَمِلَ لِلدُّنيا خَسِرَ. [^1]: The literal translation of lumādhah is the food that remains on one’s lips after eating and is licked off by the tongue. [^2]: Possibly referring to the fact the interior of the earth is the place of the dead and the exterior is the place of sickness and afflictions. [^3]: Jamāl al-Dīn Muḥammad al-Khwānsari says that it is possible that this is referring to the companions of the 12th Imam (‘a) (Ref: Sharhe Ghurar al-Ḥikam vol. 2 pg. 656). [^4]: Or: This world makes one submit. [^5]: Or: Indeed if you approach this world, it will turn its back towards you. [^6]: Or: Indeed if you turn your back on this world, it will come towards you. [^7]: Or: Nobody gets the comforts of this world before him but that he has to suffer its hardships afterwards. [^8]: In Nahj al-Balāgha the converse has been mentioned i.e. the vain person who is successful in this world by exerting his greatest effort is not like the other who is successful in the Hereafter by gaining its smallest portion. (Saying no. 380)
هر که برای دنیا عمل کند، زیان کند.
One who works for this world makes a loss.
رُبَّ دَواء جَلَبَ داءً.
بسا دارویی که دردی آرَد.
Many a remedy brings about an ailment.
رُبَّ داء اِنْقَلَبَ دَواءً.
بسا دردی که دارو شود.
Many an ailment turns into a remedy.
رُبَّما كانَ الدَّواءُ داءً.
بسا که دارو درد باشد.
Sometimes the remedy is [itself] an ailment.
رُبَّما كانَ الدّاءُ شِفاءً.
بسا که درد شفا باشد.
Sometimes the ailment is [itself] a cure.
مَنْ كَثُرَتْ أدْواؤُهُ لَمْ يُعْرَفْ شِفاؤُهُ.
هر که دردهایش فزون شود، شفایش شناخته نشود.
One whose ailments are many, his cure will not be known.
مَنْ لَمْ يَحْتَمِلْ مَرارَةَ الدَّواءِ دامَ ألَمُهُ.
هر که تلخیِ دارو را تحمّل نکند، دردش پایدار ماند.
One who does not bear the bitterness of the remedy, his pain persists.
لا دَواءَ لِمَشْغُوف (لِمشعوف) بِدائِهِ.
آن که شیفتهٔ دردش باشد [یا دل‌بسته‌اش] را دارویی نیست.
There is no remedy for the one who is fond of his ailment.
لاشِفاءَ لِمَن كَتَمَ طَبيبَهُ داءَهُ.
آن که دردش را از پزشکش بپوشاند، شفا نیابد.
There is no cure for the one who hides his ailment from his doctor.
عَجِبْتُ لِمَنْ عَرَفَ دَواءَ دائِهِ فَلا يَطْلُبُهُ وإنْ وَجَدَهُ لَمْ يَتَداوَ بِهِ.
در شگفتم از آن که دارویِ دردش را شناسد و نطلبدش و اگر یابد، درمانش نکند!
I am amazed at the one who knows the remedy of his ailment yet does not seek it, and if he finds it he does not apply it [to cure his ailment].
لِكُلِّ حَيّ داءٌ.
هر زنده‌ای را دردی است.
For every living thing there is an ailment.
لِكُلِّ عِلَّة دَواءٌ.
هر بیماری را دارویی است.
For every sickness there is a remedy.
إمْشِ بِدائِكَ (بِدَأبِكَ) ما مَشى بِكَ. [^1]: Meaning one must try to bear the ailment without using any medication for as long as he can.
با دردت [یا رنج‌ات] راه رو تا آن که با تو راه رود.
Walk with your ailment as long as you can.[^1]
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech