مَنْ كابَدَ الأُمُورَ عَطِبَ.
هر که با کارها به سختی درآویزد، به تباهی افتد.
One who suffers the severity of matters, perishes.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۵۸۱ تا ۶۰۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 581 to 600 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۳۰ / ۵۵۳30 / 553صفحهpage۵۸۱–۶۰۰581–600حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۵۸۱ تا ۶۰۰Sayings 581 to 600
مَنْ ضَيَّعَ أمْرَهُ ضَيَّعَ كُلَّ أمْر.
هر که کار خود را ضایع کند، همهٔ کارها را ضایع کرده است.
One who neglects his [own] affairs is negligent in all matters.
مِلاكُ الأُمورِ حُسنُ الخَواتِمِ.
مایهٔ قوام کارها نیکوییِ پایان‌هاست.
The gauge of [successful] matters is [in] their good endings.
هَلَكَ مَنْ لَمْ يُحرِزْ أمْرَهُ.
آن که کارش را حفظ نکند، هلاک شده است.
One who does not safeguard his affairs is destroyed.
لاتُقْدِمَنَّ على أمْر حتّى تُخْبِرَهُ.
بر کاری دست میاز تا آن را [نیک] بشناسی.
Do not embark on any matter until you have knowledge of it.
يَسِّرُُوا وَلا تُعَسِّرُوا، وخَفِّفُوا ولا تُثَقِّلُوا.
آسان گیرید و سخت مگیرید و سبک کنید و سنگین مکنید.
Make [matters] easy and not arduous; make [them] light and not strenuous.
لِكُلِّ أمْر مَ آلٌ.
هر کاری را سرانجامی است.
Every matter has an outcome.
يُسْتَدَلُّ عَلى مالَمْ يَكُنْ بِما قَد كانَ.
به آنچه بوده بر آنچه نبوده دلالت توان یافت.
What has not [yet] happened can be deduced from what has transpired.
لِيَكُنْ أحَبُّ الأُمورِ إلَيكَ أعَمَّها في العَدْلِ وأقسَطَها بِالحقِّ.
محبوب‌ترینِ کارها نزد تو آن باشد که در عدل فراگیرتر و در حق دادگرانه‌تر است.
Let the most beloved matters to you be the most universal in justice and the most equitable with [regards to the] rights [of others].
إحذَرْ كُلَّ أمْر إذا ظَهَرَ، أزرى بفاعِلِهِ وحَقَّرَهُ.
از هر کاری که چون آشکار شود، انجام‌دهنده‌اش را خوار و حقیر کند، بپرهیز.
Be wary of every matter that degrades the one who performs it when it becomes apparent, and abases him.
إحذَرْ كُلَّ أمْر يُفْسِدُ الآجِلَةَ، ويُصْلِحُ الدَّانيةَ.
از هر کاری که [آخرت] دیرپا را تباه و [دنیای] نزدیک را اصلاح کند، بپرهیز.
Be wary of every matter that ruins the Hereafter and improves the worldly life.
اَلأمرُ بِالمَعْرُوفِ أفْضلُ أعْمالِ الخَلقِ.
امر به معروف برترینِ کارهای آفریدگان است.
Enjoining good and forbidding evil are the best actions of the creation.
اُومُرْ بِالمَعْروفِ تَكُنْ مِنْ أهْلِهِ، وأنْكِرِ المُنْكَرَ بِيَدِكَ ولِسانِكَ، وبايِنْ مِنْ فِعْلِهِ بِجَهْدِكَ.
به معروف فرمان ده تا از اهل آن باشی و منکر را به دست و زبانت انکار کن و با همهٔ توانت از انجام آن جدا شو.
Enjoin good and you will be among the virtuous. Forbid evil with your hand and tongue, and make an effort to disassociate yourself from the one who commits it.
إئتَمِرُوا بِالمَعرُوفِ، وَأْمُرُوا بهِ، وتَناهَوا عَنِ المُنكَرِ وانْهَوا عنهُ.
خود به معروف عمل کنید و به آن فرمان دهید و خود از منکر باز ایستید و از آن باز دارید.
Submit yourselves to good and enjoin it; keep away from evil and forbid it.
إنَّ الأمْرَ بالمَعروفِ والنَّهيَ عنِ المُنْكَرِ لا يُقَرِّبانِ مِنْ أجَل، وَلا يَنْقُصانِ مِنْ رِزق، لكنْ يُضاعِفانِ الثَّوابَ ويُعْظِمانِ الأجْرَ، وأفْضَلُ مِنْهُما كَلِمَةُ عَدْل عِندَ إمام جائر.
امر به معروف و نهی از منکر نه اجل را نزدیک کند و نه از روزی بکاهد، بلکه پاداش را دوچندان و اجر را بزرگ کند؛ و برتر از این دو، سخن عدل است نزد پیشوای ستمگر.
Verily enjoining good and forbidding evil neither brings death near nor decreases sustenance, rather it multiplies reward and magnifies recompense; and a just word in the presence of an oppressive ruler is [even] better than this.
إنَّ مَنْ رَأى عُدْواناً يُعمَلُ بهِ، ومُنْكَراً يُدعى إلَيهِ، فَأنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وبَرِئَ، ومَنْ أنْكَرَهُ بِلِسانِهِ فَقَد اُجِرَ، وهُوَ أفْضَلُ مِنْ صاحِبِهِ، وَمَنْ أنْكَرَهُ بِسَيفِهِ لِتَكُونَ حُجَّةُ اللّهِ العُلْيا، وكَلِمَةُ الظَّالِمينَ السُّفلى، فَذلكَ الَّذي أصابَ سَبيلَ الهُدى، وَقامَ عَلَى الطَّريْقِ، ونَوَّرَ في قَلْبِهِ اليَقينُ.
هر که ببیند تعدی‌ای انجام می‌شود و منکری به آن خوانده می‌شود و آن را به دل انکار کند، سلامت و بری شده است؛ و هر که به زبانش انکار کند، پاداش برده و از آن یکی برتر است؛ و هر که به شمشیرش انکار کند تا حجت خدا والاترین و سخن ستمگران فروترین باشد، همان است که راه هدایت را یافته و بر طریق ایستاده و یقین در دلش روشن شده است.
Whoever observes excesses being committed and people being called towards evil, and disapproves of it with his heart, is safe and free [from responsibility for it], and whoever disapproves of it with his tongue will be rewarded for it, and he is in a higher position than the former. But whoever disapproves of it with his sword in order that the proof of Allah may remain superior and the word of the oppressors may remain inferior, has found the path of guidance and stands on the right way while his heart is illuminated with conviction.
إذا رَأى أحَدُكُمْ المُنْكَرَ، وَلَمْ يَسْتَطِعْ أنْ يُنْكِرَهُ بِيَدِهِ ولِسانِهِ، وأنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ، وعَلِمَ اللّهُ صِدقَ ذلِك مِنْهُ فَقَد أنكَرَهُ.
هر گاه یکی از شما منکر را ببیند و نتواند به دست و زبانش انکار کند و به دلش انکار کند و خدا راستیِ آن را از او بداند، آن را انکار کرده است.
If one of you sees an evil being committed and is unable to forbid it with his hand or tongue and forbids it with his heart, while Allah knows the truth of his intention, then [it is as if] he has forbidden it.
إذا لَمْ تَنْفَعِ الكَرامَةُ فَالإهانَةُ أحْزَمُ، وَإذا لَمْ يَنجَحِ السَّوْطُ فَالسَّيفُ أحْسَمُ.
چون گرامی‌داشتن سود نبخشد، خوارکردن دوراندیشانه‌تر است و چون تازیانه کارگر نیفتد، شمشیر بُرنده‌تر است.
When [showing] respect is of no benefit then humiliation is firmer; when the whip is not successful then the sword is sharper.
وقال ـ عليه السّلام ـ في ذِكْرِ الآمرينَ بالمَعْرُوفِ والناهينَ عَنِ المُنكَرِ: فَمِنْهُمُ المُنْكِرُ لِلْمُنْكَرِ بِيَدِهِ ولِسانِهِ وقَلْبِِهِ، فَذلِكَ المُستَكْمِلُ لِخِصالِ الخَيْرِ، ومِنْهُمْ المُنكِرُ بِلسانِهِ وقَلْبِهِ، والتَّارِكُ بِيَدِهِ، فذلِكَ المُتَمَسِّكُ بِخَصلَتَينِ مِنْ خِصالِ الخَيْرِ ومُضَيِّعُ خَصلَة، ومِنْهمْ المُنكِرُ بِقَلبِهِ والتَّارِكُ بِلِسانِهِ ويَدِهِ، فذلِكَ مُضَيِّعٌ أشْـَرفَ الخَصلَتَيْـنِ مِنَ الثَّلاثِ ومُتَمَسِّكٌ بواحِدَة، ومِنْهُمْ تارِكٌ لإنكارِ المُنْكَرِ بِقَلْبِهِ ولِسانِِهِ وَيدِهِ فذلِكَ مَيِّتُ الأحياءِ وَما أعْمالُ البِرِّ كُلِّها والجهادُ في سَبيلِ اللّهِ عِنْدَ الأمرِ بالمعْروفِ والنَّهيِ عَنِ المُنكَرِ إلاّ كنَفْثَة في بحْر لُجّيّ، وانَّ الأمرَ بِالمَعروفِ والنَّهىِ عَنِ المُنْكَرِ لا يُقَرِّبانِ مِنْ أجل، ولايَنقُصانِ مِنْ ِرزْق وأفْضلُ مِنْ ذلك كُلِّهِ كَلِمَةُ عَدْل عِنْدَ إمام جائر.
در یادکردِ آمران به معروف و ناهیان از منکر فرمود: از ایشان است آن که منکر را به دست و زبان و دل انکار کند؛ همان است که خصلت‌های خیر را کامل کرده است؛ و از ایشان است آن که به زبان و دل انکار کند و به دست ترک گوید؛ همان است که به دو خصلت از خصلت‌های خیر چنگ زده و یکی را ضایع کرده؛ و از ایشان است آن که به دل انکار کند و به زبان و دست ترک گوید؛ همان است که شریف‌ترینِ دو خصلت از سه خصلت را ضایع کرده و به یکی چنگ زده؛ و از ایشان است آن که انکار منکر را به دل و زبان و دست رها کند؛ همان مردهٔ میان زندگان است. و همهٔ کارهای نیک و جهاد در راه خدا نزد امر به معروف و نهی از منکر جز چون فوتی در دریای پهناور نیست. و امر به معروف و نهی از منکر نه اجل را نزدیک کند و نه از روزی بکاهد؛ و برتر از این همه، سخن عدل است نزد پیشوای ستمگر.
He (‘a) said regarding those who enjoin good and forbid evil: From among them there is one who disapproves of evil with his hand, tongue and heart. He is the one who has perfectly attained [all the] virtuous qualities. And among them there is one who disapproves of evil with his tongue and heart but not with his hand. He is the one who has attained only two virtuous qualities but lacks one. And among them there is the third one who disapproves of evil with his heart but not with his tongue and hand. He is the one who lacks the two better qualities out of three and possesses only one. Then, among them there is he who does not disapprove of evil with his tongue, heart or hand. He is just [like] a dead man among the living. All the virtuous deeds, including fighting in the way of Allah, when compared to the act of enjoining good and forbidding evil, are just like drops in the ocean. Enjoining good and forbidding evil does not bring death nearer, nor does it decrease sustenance. And better than all this is a just word in the presence of a tyrannical ruler.
والأمرَ بِالمَعرُوفِ مَصْلَحةً لِلْعَوامِّ، والنَّهيَ عَنِ المُنْكَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهاءِ.
امر به معروف مصلحتِ عوام است و نهی از منکر بازدارندهٔ سفیهان.
Enjoining good [was prescribed] as a reformation for the common people, and forbidding evil as a restriction for the insolent.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech