حکمت ۶۲۸۱ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6281 — Dignity And Reputationوَقِّ عِرْضَكَ بِعَرَضِكَ تُـكْرَمْ، وتَفَضَّلْ تُخْدَمْ، واحْلُمْ تُقَدَّمْ.
آبرویت را با مالت پاسبان تا گرامی شوی، نیکی کن تا خدمت شوی، بردبار باش تا پیش افتی.
Protect your dignity with your worldly possessions and you will be honoured, do good to others and you will be served, show clemency and you will be put forward (or you will advance).
حکمت ۶۲۸۲ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6282 — Dignity And Reputationوُفُورُ العِرْضِ بِابْتِذالِ المالِ، وَصَلاحُ الدّينِ بِإفْسادِ الدُّنيا.
فراوانیِ آبرو به بذلِ مال است، و اصلاحِ دین به بی‌ارزش‌دانستنِ دنیا.
The plenitude of dignity is [attained] through the generous spending of wealth, and the uprightness of religion is [realized] through devaluing this world.
حکمت ۶۲۸۳ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6283 — Dignity And Reputationما حُصِّنَتِ الأعْراضُ بِمِثْلِ البَذْلِ.
هیچ‌چیز آبرو را چون بخشش پاسبان ندارد.
Nothing safeguards reputations like spending generously.
حکمت ۶۲۸۴ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6284 — Dignity And Reputationلاتَجْعَلْ عِرْضَكَ غَرَضاً لِقَوْلِ كُلِّ قائِل.
آبرویت را آماجِ سخنِ هر سخنور مَکُن.
Do not make your dignity a subject of the speech of every speaker [by engaging in shameful deeds].
حکمت ۶۲۸۵ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6285 — Dignity And Reputationمَنْ بَذَلَ عِرْضَهُ ذَلَّ.
هر که آبرویش را ببخشد، خوار شود.
One who sacrifices his dignity is abased.
حکمت ۶۲۸۶ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6286 — Dignity And Reputationمَنْ بَذَلَ عِرْضَهُ حُقِّرَ.
هر که آبرویش را ببخشد، خوار شمرده شود.
One who sacrifices his dignity is humiliated.
حکمت ۶۲۸۷ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6287 — Dignity And Reputationمَنْ صانَ عِرْضَهُ وُقِّرَ.
هر که آبرویش را نگه دارد، ارجمند شود.
One who preserves his dignity is revered.
حکمت ۶۲۸۸ — موضوع ۴۱۰ · Dignity And ReputationSaying 6288 — Dignity And Reputationمَنْ كَرُمَ عَلَيْهِ عِرْضُهُ هانَ عَلَيْهِ المالُ.
هر که آبرویش بر او گرامی است، مال بر او سبک شمارد.
Whoever considers his dignity to be precious, money has of little value for him.
حکمت ۶۲۸۹ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6289 — Cognizanceاَلمَعْرِفَةُ دَهَشٌ، والخُلُوُّ مِنْها غَطَشٌ.
معرفت حیرت است و تهی‌بودن از آن کوردلی.
Cognizance is perplexity and being devoid of it is dim-sightedness.
حکمت ۶۲۹۰ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6290 — Cognizanceأفْضَلُ المَعْرِفَةِ، مَعْرِفَةُ الإنْسانِ نَفْسَهُ.
برترین معرفت، شناختِ آدمی از خویستن است.
The most excellent cognizance is the human being’s cognizance of himself.
حکمت ۶۲۹۱ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6291 — Cognizanceأكْثَرُ النّاسِ مَعْرِفَةً لِنَفْسِهِ أخْوَفُهُمْ لِرَبِّهِ.
از میانِ مردم، شناخت‌کننده‌ترینِ خویشتن، ترسناک‌ترین‌شان از پروردگارش است.
Of all the people, the most cognizant of himself is the most fearful of his Lord.
حکمت ۶۲۹۲ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6292 — Cognizanceأعْرَفُ النّاسِ بِالزَّمانِ مَنْ لَمْ يَتَعَجَّبْ مِنْ أحْداثِهِ.
شناخت‌کننده‌ترینِ مردم به روزگار کسی است که از رویدادهایش شگفت‌زده نشود.
The person most cognizant of his age is the one who is not astonished by its events.
حکمت ۶۲۹۳ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6293 — Cognizanceاَلمَعْرِفَةُ نُورُ القَلْبِ.
معرفت نورِ دل است.
Cognizance is the light of the heart.
حکمت ۶۲۹۴ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6294 — Cognizanceاَلمَعْرِفَةُ اَلفَوْزُ بِالقُدْسِ.
معرفت رستگاری به پاکی و قدس است.
Cognizance is the successful attainment of [purification and] the sacred.
حکمت ۶۲۹۵ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6295 — Cognizanceاَلمَعْرِفَةُ بُرْهانُ الفَضْلِ(النُّبْلِ).
معرفت دلیلِ فضیلت (یا نجابت) است.
Cognizance is the evidence of excellence (or nobility).
حکمت ۶۲۹۶ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6296 — Cognizanceثَمَرَةُ المََعْرِفَةِ العُزُوفُ عَنْ دارِ الفَناءِ.
میوهٔ معرفت، روی‌گرداندن از سرای فانی است.
The fruit of cognizance is becoming averse to the evanescent abode.
حکمت ۶۲۹۷ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6297 — Cognizanceرُبَّ مَعْرِفَة أدَّتْ إلى تَضليل.
بسیار معرفتی به گمراهی انجامد.
Many a cognizance leads to misguidance.
حکمت ۶۲۹۸ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6298 — Cognizanceعُرِفَ اللّهُ سُبْحانَهُ بِفَسْخِ العَزائِمِ، وحَلِّ العُقُودِ وكَشْفِ الضُّـرِّ، وَالبَلِيَّةِ عَمَّنْ أخْلَصَ لَهُ النِّيَّةَ.
خداوند سبحان بدین شناخته شود که تصمیم‌ها را باطل و گره‌ها را بگشاید و سختی و بلا را از آن کس که نیتش خالص است بردارد.
Allah is known by the revocation of resolutions, the undoing of binds and the relieving of hardship and affliction from the one whose intention is sincere.
حکمت ۶۲۹۹ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6299 — Cognizanceغايَةُ المَعْرِفَةِ اَلخَشْيَةُ.
غایتِ معرفت خشیت (ترس از خدا) است.
The pinnacle of cognizance is fear [of Allah].
حکمت ۶۳۰۰ — موضوع ۴۱۱ · CognizanceSaying 6300 — Cognizanceغايَةُ المَعْرِفَةِ أنْ يَعْرِفَ المَرْءُ نَفْسَهُ.
غایتِ معرفت آن است که آدمی خویستن را بشناسد.
The pinnacle of cognizance is for a person to know himself.