كَفى بِالمَرْءِ مَعْرِفَةً أنْ يَعْرِفَ نَفْسَهُ.
برای آدمی شناختِ خویستن بسِ معرفتی است.
It is a sufficient cognizance for a person to know himself.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۶۳۰۱ تا ۶۳۲۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 6301 to 6320 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۳۱۶ / ۵۵۳316 / 553صفحهpage۶۳۰۱–۶۳۲۰6301–6320حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۶۳۰۱ تا ۶۳۲۰Sayings 6301 to 6320
لِقاحُ المَعْرِفَةِ دِراسَةُ العِلْمِ.
باروریِ معرفت، آموختنِ دانش است.
The conception of cognizance is through learning knowledge.
مَنْ صَحَّتْ مَعْرِفَتُهُ اِنْصَرَفَتْ عَنِ العالَمِ الفاني نَفْسُهُ وَهِمَّتُهُ.
هر که معرفتش درست است، جان و همتش از جهانِ فانی برگردد.
One whose cognizance is sound, his soul and his endeavour turns away from the evanescent world.
مَعْرِفَةُ العالِمِ دينٌ يُدانُ، بِهِ يَكْسِبُ الإنْسانُ الطّاعَةَ في حَياتِهِ، وَجَميلَ الأُحْدُوثَةِ بَعْدَ وَفاتِهِ.
معرفتِ دانشمند دینی است که بدان خدا پرستیده شود؛ بدان آدمی در زندگی‌اش فرمان‌برداری و پس از مرگش یادِ نیکو یابد.
The cognizance of a scholar is the devoutness through which Allah is worshipped, through it the human being gains obedience in his lifetime and a beautiful remembrance after his death.
يَسيرُ المَعْرِفَةِ يُوجِبُ الزُّهْدَ (فَسادَ العَمَلِ) في الدُّنيا.
اندکی معرفت در دنیا به زهد (یا فسادِ عمل) انجامد.
The smallest amount of cognizance leads to disinclination towards worldly pleasures (or corruption of one’s actions[^1]).
لِقاءُ أهْلِ المَعْرِفَةِ عِمارَةُ القُلُوبِ ومُسْتَفادُ الحِكْمَةِ.
دیدارِ اهلِ معرفت آبادانیِ دل‌ها و بهره‌گیری از حکمت است.
Meeting the people of cognizance is a means of strengthening the hearts and benefitting of wisdom.
مَنْ عَرَفَ كَفَّ.
هر که معرفت یافت، بازایستد.
One who is cognizant, refrains [from the forbidden].
يَنْبَغي لِمَنْ عَرَفَ اللّهَ سُبْحانَهُ أنْ يَرْغَبَ فيما لَدَيْهِ.
سزاوارِ آن کس که خداوند سبحان را شناخت، به آنچه نزد اوست رغبت ورزد.
It behoves the one who knows Allah, the Glorified, to desire that which is with Him.
مَنْ عَرَفَ اللّهَ سُبْحانَهُ لَمْ يَشْقَ أبَداً.
هر که خداوند سبحان را شناخت، هرگز شقاوت نیابد.
One who is cognizant of Allah, the Glorified, will never become wretched.
مَنِ اعْتَمَدَ عَلَى الرَّأْيِ والقِياسِ في مَعْرِفَةِ اللّهِ ضَلَّ، وتَشَعَّبَتْ عَلَيْهِ الأُمُورُ.
هر که در شناختِ خدا بر رأی و قیاس تکیه کند، گمراه شود و کارها بر او پیچیده گردد.
One who relies on personal opinion and analogy in trying to know Allah goes astray and matters become confusing for him.
مَعْرِفَةُ اللّهِ سُبْحانَهُ أعْلَى المَعارِفِ.
شناختِ خداوند سبحان برترین معرفت‌هاست.
Cognizance of Allah, the Glorified, is the highest cognizance.
يَنْبَغي لِمَنْ عَرَفَ اللّهَ سُبْحانَهُ أنْ لايَخْلُوَ قَلْبُهُ مِنْ رَجائِهِ وَخَوْفِهِ.
سزاوارِ آن کس که خداوند سبحان را شناخت، دلش را از امید و بیمِ او خالی نگذارد.
It behoves the one who is cognizant of Allah, the Glorified, not to make his heart devoid of hope in Him and fear of Him.
مَنْ عَرَفَ اللّهَ تَوَحَّدَ.
هر که خدا را شناخت، به یکتایی‌اش اقرار کند.
One who knows Allah believes in his oneness.[^2]
مَنْ عَرَفَ اللّهَ كَمُلَتْ مَعْرِفَتُهُ. [^1]: It is possible that the actions are corrupted because the cognizance is only little and thus incomplete. [^2]: Or: One who knows Allah opts to remain alone.
هر که خدا را شناخت، معرفتش کامل گردد.
Whoever knows Allah, his cognizance is complete.
كُلُّ عارِف مَهْمُومٌ.
هر شناخت‌کننده‌ای غمگین است.
Every cognizant one is sorrowful.
كُلُّ عارِف عائِفٌ.
هر شناخت‌کننده‌ای از لذت‌های دنیا روی‌گردانده است.
Every cognizant one is averse [to the temporary pleasures of this world].
كَيْفَ يَعْرِفُ غَيْرَهُ مَنْ يَجْهَلُ نَفْسَهُ؟!
چگونه آن کس که خویستن نشناسد، دیگران را بشناسد؟!
How can one know others when he is ignorant of himself?!
اَلعارِفُ مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَأَعْتَقَها، ونَزَّهَها عَنْ كُلِّ ما يُبَعِّدُها وَيُوبِقُها.
شناخت‌کننده کسی است که جانش را بشناسد و بدین‌سان رهایش کند و از هرچه او را از حق دور و هلاک کند پاکش دارد.
The cognizant one is he who knows his soul and thus frees it and purifies it from all that distances it [from the Truth] and destroys it.
اَلعارِفُ وَجْهُهُ مُسْتَبْشِرٌ مُتَبَسِّمٌ، وقَلْبُهُ وَجِلٌ مَحْزُونٌ.
رویِ شناخت‌کننده شاد و خندان، و دلش ترسان و غمگین است.
The face of the cognizant one is cheerful and smiling while his heart is fearful and sad.
مَنْ تَعزَّزَ بِاللّهِ لَمْ يُذِلَّهُ سُلْطانٌ.
هر که به خدا عزّت یافت، هیچ شاهی او را خوار نکند.
One who is given honour by Allah cannot be humiliated by any king.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech