طُوبى لِمَنْ خَلا مِنَ الغِلِّ صَدْرُهُ وسَلِمَ مِنَ الغِشِّ قَلْبُهُ.
بخت‌بَرَکِ آن کس که سینه‌اش از غِلّ (کینه) خالی و دلش از فریب در امان باشد.
Blessed is the one whose chest is void of rancour and whose heart is safe from deception.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۸۳۰۱ تا ۸۳۲۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 8301 to 8320 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۴۱۶ / ۵۵۳416 / 553صفحهpage۸۳۰۱–۸۳۲۰8301–8320حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۸۳۰۱ تا ۸۳۲۰Sayings 8301 to 8320
طُوبى لِمَنْ بُوشِرَ قَلْبُهُ بِبَرْدِ اليَقينِ.
بخت‌بَرَکِ آن کس که دلش به سردیِ یقین بوشرد.
Blessed is one in whose heart the coolness [and tranquillity] of certitude is made to enter.
طَهِّرُوا قُلُوبَكُمْ مِنْ دَرَنِ السَّيِّئاتِ، تُضاعَفْ لَكُمُ الحَسَناتُ.
دل‌هایتان را از زبالهٔ بدی‌ها پاک کنید تا نیکی‌هایتان دوچند شود.
Purify your hearts from the filth of evil deeds and your good deeds will be multiplied.
عِظَمُ الجَسَده وطُولُهُ لايَنْفَعُ إذا كانَ القَلْبُ خاوِياً.
بزرگی و بلندیِ تن، وقتی که دل خالی (فراموش) باشد، سودمند نیست.
The strong muscles of the body and its height are of no benefit if the heart is empty.
فَاسْمَعُوا أيُّهَا النّاسُ وَعُوا، وأحْضِرُوا آذانَ قُلُوبِكُمْ تَفْهَمُوا.
پس ای مردم گوش فرا دهید و به یاد آورید و گوشِ دل‌هایتان را حاضر کنید تا بفهمید.
Then listen attentively, O people, and open the ears of your hearts so that you may understand.
فَالصُّورَةُ صُورَةُ إنْسان، والقَلْبُ قَلْبُ حَيَوان.
پس صورتش صورتِ انسان است و دلش دلِ جانور (حیوان).
So his appearance is [in] the form of a human being but his heart is the heart of a beast.
قَلْبُ الأحْمَقِ في فيِهِ، ولِسانُ العاقِلِ فِي قَلْبِهِ.
دلِ ابله در دهانش و زبانِ خردمند در دلش است.
The heart of a fool is in his mouth and the tongue of the intelligent one is in his heart.
قَلْبُ الأحْمَقِ وَراءَ لِسانِهِ، ولِسانُ العاقِلِ وَراءَ قَلْبِهِ.
دلِ ابله پس از زبانش و زبانِ خردمند پس از دلش است.
The heart of a fool is behind his tongue, and the tongue of the intelligent one is behind his heart.
قُلُوبُ العِبادِ الطّاهِرَةُ مَواضِعُ نَظِرِ اللّهِ سُبْحانَهُ فَمَنْ طَهَّرَ قَلْبَهُ نَظَرَ إلَيْهِ.
دل‌هایِ پاکِ بندگان، جایگاهی‌اند که خداوند سبحان بدان می‌نگرد؛ پس هر که دلش را پاک کند، او را بیند.
The pure hearts of the servants are places that Allah, the Glorified, looks upon [with His mercy]; so whoever purifies his heart, He will look upon it.
لِلْقُلُوبِ خَواطِرُ سُوء، والعُقُولُ تَزْجُرُ عَنْها.
برای دل‌ها خواطر (اندیشه‌های) بدی هست و خردها از آن‌ها بازدارند.
There are some evil thoughts that come into the hearts, but the intellects deter one from [acting upon] them.
لِيَخْشَعْ لِلّهِ سُبْحانَهُ قَلْبُكَ، فَمَنْ خَشَعَ قَلْبُهُ خَشَعَتْ جَميعُ جَوارِحِهِ.
دلت را به خداوند سبحان خاشع گردان، که هر که دلش خاشع شود، همهٔ اندام‌هایش خاشع شوند.
Your heart must submit to Allah, the Glorified, for one whose heart submits, all the other parts of his body also submit.
لَقَدْ عُلِّقَ بِنياطِ هذا الإنْسانِ بَضْعَةٌ هِيَ أعْجَبُ ما فيهِ وذلِكَ القَلْبُ، ولَهُ مَوادٌّ مِنَ الحِكْمَةِ وأضْدادٌ مِنْ خِلافِها فَإنْ سَنَحَ لَهُ الرَّجاءُ أذَلَّهُ الطَّمَعُ، وإنْ هاجَ بِهِ الطَّمَعُ أهْلَكَهُ الحِرْصُ وإنْ مَلَكَهُ اليَأْسُ قَتَلَهُ الأسَفُ،وإنْ عَرَضَ لَهُ الغَضَبُ اِشْتَدَّ بِهِ الغَيْظُ وإنْ أسْعَدَهُ الرِّضا نَسِيَ التَّحَفُّظَ، وإنْ غالَهُ الخَوْفُ شَغَلَهُ الحَذَرُ، وإنِ اتَّسَعَ لَهُ الأمْنُ اسْتَلَبَتْهُ الغِرَّةُ وإنْ أصابَتْهُ مُصِيبَةٌ فعضَحَهُ الجَزَعُ، وإنْ أفادَ مالاً أطْغاهُ الْغِنى، وإنْ عَضَّتْهُ الفاقَةُ شَغَلَهُ البَلاءُ، وإنْ جَهَدَهُ الجُوعُ قَعَدَ بِهِ الضَّعْفُ وإنْ أفْرَطَ بِهِ الشِّبَعُ كَظَّتْهُ البِطْنَةُ، فَكُلُّ تَقْصير بِهِ مُضِرٌّ، وكُلُّ إفْراط لَهُ مُفْسِدٌ.
همانا به نِیام (ریشه)ٔ این انسان قطعه‌ای از گوشت آویخته است که عجیب‌ترینِ چیزی در اوست، و آن دلاست؛ و او موادّی از حکمت و ضدّی از برخلافِ آن دارد: چون امید بر او آشکار شود، طاعت او را خوار کند و چون طمع در او به هرج و مرج آید، حرص او را هلاک کند و چون یأس بر او چیره شود، حسرت او را بکشد و چون خشم بر او نازل شود، خشمش فزون شود و چون رضایت او را خوشبخت کند، حفظ (حفظ) را فراموش کند و چون بیم بر او چیره شود، بیم‌مندی (حذر) او را مشغول کند و چون امان بر او گشود، غفلت (غرّه) او را برباید و چون مصیبتی او را بزند، جزع (بی‌تابی) او را زده کند و چون مالی بیابد، توانگری او را طغیان دهد و چون تهیدستی بر او بگزد، بلا او را مشغول کند و چون گرسنگی او را بمکشد، ضعف او را بنشاند و چون سیری بر افراط آید، سنگینیِ شکم او را آزار دهد؛ پس هر کوتاهی بر او زیان‌بار و هر افراطی برای او تباه‌کننده است.
Indeed there is a piece of flesh that has been placed inside this human being which is the most amazing thing in him, and that is his heart; it has sources of wisdom and things contrary to it. If hope enters it, covetousness humiliates it and if covetousness increases in it then greed destroys it. If despair takes control over it, grief kills it. If anger comes over it, its rage intensifies. If it is blessed with pleasure, it forgets precaution. If it is overcome by fear, it becomes preoccupied with caution. If peace prevails around it, it becomes neglectful. If a hardship befalls it, impatience disgraces it. If it gains wealth, affluence makes it oppressive. If it faces indigence, distress overtakes it. If hunger attacks it, weakness disables it. If its eating increases, the heaviness of his stomach pains it. Thus every curtailment is harmful to it and every excess is injurious to it.
مَنْ ماتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النّارَ.
هر که دلش بمیرد، به آتش درآید.
One whose heart is dead enters the fire [of hell].
مَنْ سَكَنَ قَلْبَهُ العِلْمُ بِاللّهِ سَكَنَهُ الغِنى عَن خَلْقِ اللّهِ.
هر که دانشِ به خدا در دلش ساکن شود، بی‌نیازی از آفریدگانِ خدا در او ساکن شود.
Whoever keeps knowledge about Allah in his heart has accommodated independence from the creation of Allah in it.
وُقِرَ قَلْبٌ لَمْ يَكُنْ لَهُ أُذُنٌ واعِيَةٌ.
خرده دل است که گوشِ آگاهی بر او نبود.
Deaf is the heart that does not have an attentive ear.
لايَصْدُرُ عَنِ القَلْبِ السَّليمِ إلاّ المَعْنَى المُسْتَقيمُ.
جز معنایِ مستقیم از دلِ سالم صادر نشود.
Nothing comes forth from a sound heart except the direct meaning.
لاخَيْرَ في قَلْب لايَخْشَعُ، وعَيْن لاتَدْمَعُ، وعِلْم لايَنْفَعُ.
در دلی که خاشع نشود و چشمی که اشک نریزد و دانشی که سودمند نباشد نیکی نیست.
There is no good in a heart that does not surrender, an eye that does not shed tears and knowledge that does not benefit.
إنَّ لِلْقُلُوبِ خَواطِرَ سَوْء، والعُقُولُ تَزْجُرُ مِنْها.
همانا بر دل‌ها خواطر (اندیشه‌های) بدی هست و خردها از آن‌ها بازدارند.
Verily there are evil thoughts that come into the hearts but the intellects deters one from [acting upon] them.
إنَّ هذِهِ القُلُوبَ أوْعِيَةٌ، فَخَيْرُها أوْعاها لِلْخَيْرِ.
همانا این دل‌ها، ظرف‌هایی‌اند و بهترینِ آن‌ها ظرف‌ترین‌شان برای نیکی است.
Verily these hearts are receptacles, and the best of them are those that are most receptive to good.
إنَّ هذِهِ القُلُوبَ تَمِلُّ كَما تَمِلُّ الأبْدانُ، فابْتَغُوا لَها طَرائِفَ الحِكَمِ.
همانا این دل‌ها چون بدن‌ها خسته می‌شوند، پس برای آن‌ها طرایفِ حکمت‌ها بجویید.
Verily these hearts grow weary just like bodies become weary, so seek out wise sayings for them.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech