حکمت ۸۵۴۱ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8541 — Speech And Speakingإذا طابَقَ الكَلامُ نِيَّةَ المُتَكَلِّمِ قَبِلَهُ السّامِعُ، وإذا خالَفَ نِيَّتَهُ لَمْيَحْسُنْ مَوْقِعُهُ مِنْ قَلْبِهِ.
چون سخن با نیتِ گوینده هم‌خوان بود، شنونده آن را پذیرد و چون بر نیتش بود، جایگاه نیکویی در دلش نیابد.
When the speech corresponds to the intention of the speaker, the listener accepts it but when it is against his intention, it does not take up a good position in his heart.
حکمت ۸۵۴۲ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8542 — Speech And Speakingبِعَدْلِ المَنْطِقِ تَجِبُ الجَلالَةُ.
به عدلِ سخن، جلال (بزرگی) واجب شود.
Through moderate [and unbiased] speech loftiness is affirmed.
حکمت ۸۵۴۳ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8543 — Speech And Speakingمَنْ أكْثَرَ المَقالَ سُئِمَ.
هر که بسیار سخن گفت، مردم از او خسته شوند.
Whoever speaks too much, others get fed up with him.
حکمت ۸۵۴۴ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8544 — Speech And Speakingإذا غُلِبْتَ عَلَى الكَلامِ فَإيّاكَ أنْ تُغْلَبَ عَلَى السُّكُوتِ.
چون سخن بر تو چیره شد، مبادا خاموشی بر تو چیره شود.
When you are overcome by speech then be careful not to be overcome by silence.
حکمت ۸۵۴۵ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8545 — Speech And Speakingعَجِبْتُ لِمَنْ يَتَكَلَّمُ فيما إنْ حُكِيَ عَنْهُ ضَرَّهُ، وإنْ لَمْ يُحْكَ عَنْهُ لَمْيَنْفَعْهُ.
از کسی که در چیزی سخن بگوید که اگر از او روایت شود به او زیان رساند و اگر روایت نشود سودش نکند، شگفت‌زده‌ام.
I am amazed at the one who speaks about that which, if it is related from him, will harm him and if it is not related from him, will not benefit him.
حکمت ۸۵۴۶ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8546 — Speech And Speakingلِكُلِّ مَقام مَقالٌ.
برای هر مقامی سخنی (بایسته) هست.
For every situation there is an appropriate thing to say.
حکمت ۸۵۴۷ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8547 — Speech And Speakingلِلْكَلامِ آفاتٌ.
برای سخن آفت‌هایی هست.
Speech has some banes.
حکمت ۸۵۴۸ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8548 — Speech And Speakingلَنْ يُجْديَ القَوْلُ حَتّى يَتَّصِلَ بِالفِعْلِ.
سخن تا زمانی که به عمل نپیوندد سودمند نشود.
Speech will never be beneficial unless it is joined with action.
حکمت ۸۵۴۹ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8549 — Speech And Speakingمَنْ أكْثَرَ مُلَّ.
هر که بسیار گفت، خسته کند.
One who increases [his talk] makes others weary.
حکمت ۸۵۵۰ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8550 — Speech And Speakingمَنْ لانَتْ كَلِمَتُهُ وَجَبَتْ مَحَبَّتُهُ.
هر که سخنش نرم شد، دوست‌داشتنش واجب شود.
One whose speech is polite, loving him becomes unavoidable.
حکمت ۸۵۵۱ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8551 — Speech And Speakingمَنْ كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَ سَقَطُهُ (لَغَطُهُ).
هر که سخنش بسیار شد، لغزش (هذر)ش بسیار شود.
One whose speech is excessive, his lapses increase.
حکمت ۸۵۵۲ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8552 — Speech And Speakingمَنْ تَفَقَّدَ مَقالَهُ قَلَّ غَلَطُهُ.
هر که سخنش را بازبینی کند، غلطش کمتر شود.
Whoever reviews his speech, his mistakes reduce.
حکمت ۸۵۵۳ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8553 — Speech And Speakingمَنْ كَثُرَ مَقالُهُ لَمْ يَعْدَمِ السَّقَطَ.
هر که سخنش بسیار شد، هرگز از لغزش (سقط) خالی نشود.
One whose speech is excessive is never free from lapses.
حکمت ۸۵۵۴ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8554 — Speech And Speakingمَنْ عَلِمَ أنَّهُ مُؤاخَذٌ بِقَوْلِهِ فَلْيُقَصِّرْ فِي المَقالِ.
هر که بداند که به سخنش پاسخ‌گو است، در سخن کوتاه آید.
One who knows that he is accountable for his speech should shorten his speech.
حکمت ۸۵۵۵ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8555 — Speech And Speakingأسْوَءُ القَوْلِ الهَذَرُ.
زشت‌ترینِ سخن، هذر (پرحرفی) است.
The worst of speech is babble.
حکمت ۸۵۵۶ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8556 — Speech And Speakingاَلإكْثارُ إضْجارٌ.
بسیارگویی، آزاردهنده است.
Excessive speech is annoying.
حکمت ۸۵۵۷ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8557 — Speech And Speakingاَلتَّرَوّي فِي القَوْلِ يُؤْمِنُ الزَّلَلَ.
تأمل در سخن، از خطا در امان آرد.
Deliberation in speech saves one from error.
حکمت ۸۵۵۸ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8558 — Speech And Speakingخَيْرُ الكَلامِ ما لايُمِلُّ ولايَُقَِلُّ.
نیکوترینِ سخن، آن است که نه خسته‌کننده (از طول) و نه اندک (از کوتاهی) باشد.
The best speech is that which is neither boring [because of its length] nor too brief.
حکمت ۸۵۵۹ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8559 — Speech And Speakingخَيْرُ الكَلامِ الصِّدْقُ.
نیکوترینِ سخن، راستی است.
The best speech is truth.
حکمت ۸۵۶۰ — موضوع ۵۵۱ · Speech And SpeakingSaying 8560 — Speech And Speakingدَعِ الكَلامَ فيما لايَعْنيكَ، وفي غَيْرِ مَوْضِعِهِ، فَرُبَّ كَلِمَة سَلَبَتْ نِعْمَةً، ولَفْظَة أتَتْ عَلى مُهْجَة.
سخن در آنچه به تو کاری ندارد و در غیرِ جایگاهش را واگذار، که بسیار کلمه‌ای نعمتی را ربوده و بسیار واژه‌ای به جان (مهجّه) رسیده است.
Eschew speech about that which does not concern you, and in situations that are inappropriate, for many a word has taken away a blessing and [many] an utterance has brought about bloodshed.