عادَةُ الكِرامِ اَلجُودُ.
عادتِ بزرگواران، بخشندگی است.
Generosity is the habit of the noble-minded people.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۸۷۶۱ تا ۸۷۸۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 8761 to 8780 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۴۳۹ / ۵۵۳439 / 553صفحهpage۸۷۶۱–۸۷۸۰8761–8780حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۸۷۶۱ تا ۸۷۸۰Sayings 8761 to 8780
عادَةُ الكِرامِ حُسْنُ الصَّنيعَةِ.
عادتِ بزرگواران، نیکو نیکی‌کردن است.
Doing good to others is the habit of noble-minded people.
كُنْ مِنَ الكَريمِ عَلى حَذَر إنْ أهَنْـتَهُ، ومِنَ اللَّئيمِ إنْ أكْرَمْتَهُ،وَ مِنَ الحَليمِ إنْ أحْرَجْتَهُ.
چون بزرگوار را خوار کردی از او، و چون پست‌کار را گرامی داشتی از او، و چون بردبار را به تنگی انداختی از او بپرهیز.
Be cautious of the noble-minded person if you offend him, and of the wicked one if you honour him and of the forbearing one if you force him into a difficult position.
لِلْكِرامِ فَضيلَةُ المُبادَرَةِ إلى فِعْلِ المَعْرُوفِ، وإسْداءِ الصَّنايِـعِ.
فضیلتِ پیش‌دستی به نیکی‌کردن و پدیدآوردنِ معروف، بر بزرگواران است.
The merit of initiating good deeds and performing generous acts belongs to the noble-minded people.
لَقَدْ أتْعَبَكَ مَنْ أكْرَمَكَ إنْ كُنْتَ كَريماً، ولَقَدْ أراحَكَ مَنْ أهانَكَ إنْ كُنْتَ حَليماً.
او که تو را گرامی داشت، اگر بزرگوار بود اندوهت داد و او که تو را خوار کرد، اگر بردبار بود آسودت داد.
The one who has honoured you has made you uncomfortable if you are noble-minded and the one who has offended you has made you comfortable if you are forbearing.
لأنَا أشَدُّ اِغْتِباطاً بِمَعْرِفَةِ الكَريمِ مِنْ إمْساكي عَلَى الجَوْهَرِ النَّفيسِ الغالِي الثَّمَنِ.
همانا من از شناختنِ بزرگوار، شادمان‌تر از به‌دست‌آوردنِ گوهرِ نفیسِ گران‌بها هستم.
Indeed I am happier to [get to] know a noble-minded person than to acquire an expensive and precious jewel.
لَيْسَ مِنْ عادَةِ الكِرامِ تَأْخِيرُ الإنْعامِ.
از عادتِ بزرگواران، تأخیر اندودنِ نعمت نیست.
It is not the habit of noble-minded people to delay bounties.
لَيْسَ مِنْ شِيَمِ الكِرامِ تَعْجيلُ الاِنْتِقامِ.
شتاب در انتقام، از خویِ بزرگواران نیست.
Being hasty in taking revenge is not from the traits of noble-minded people.
لُزُومُ الكَريمِ عَلَى الهَوانِ خَيْرٌ مِنْ صُحْبَةِ اللَّئيمِ عَلَى الإحْسانِ.
پایبندی به بزرگوار در خوارگی، به از همراهیِ پست‌کار در نیکی است.
Remaining alongside a noble-minded person in humiliation is better than accompanying the wicked in order to gain favour.
لَذَّةُ الكِرامِ فيِ الإطْعامِ ولَذَّةُ اللِّئامِ فيِ الطَّعامِ.
لذتِ بزرگواران در طعام دادن (به دیگران) و لذتِ پست‌کاران در خوردن (خود) است.
The pleasure of the noble-minded people is in feeding [others] whereas the pleasure of the wicked people is in eating [themselves].
مِنْ أشْرَفِ أفْعالِ الكَريمِ تَغافُلُهُ عَمّا يَعْلَمُ.
از ارجمندترینِ کارهایِ بزرگوار، غفلت‌نمایی از آنچه می‌داند است.
One of the most honourable actions of the noble-minded person is feigning inattention towards that which he knows.
مِنْ شِيَمِ الكِرامِ بَذْلُ النَّدى.
از خویِ بزرگواران، بخشیدنِ بخشندگی (ندى) است.
Giving generously is from the traits of the munificent.
ما أوْحَشَ كَريمٌ.
بخشنده هرگز تنها (بی‌یار) نماند.
The munificent person is never deserted.
مَنْـزَعُ الكَريمِ أبَداً إلى شِيَمِ آبائِهِ.
گرایشِ بزرگوار همواره به خوی‌هایِ پدرانش است.
The propensity of a noble-minded person is always towards the [positive] traits of his forefathers.
مَسَرَّةُ الكِرامِ في بَذْلِ العَطاءِ، ومَسَرَّةُ اللِّئامِ في سُوءِ الجَزاءِ.
خشنودیِ بزرگواران در بخشیدنِ عطا و خشنودیِ پست‌کاران در بدیِ پاداش است.
The happiness of noble-minded people is in giving generously [to others] while the joy of the wicked is in evil retribution.
لايَكُونُ الكَريمُ حَقُوداً.
بزرگوار، هرگز کینه‌ور نباشد.
A high-minded person is never spiteful.
لايَسْتَحِقُّ اسْمَ الكَرَمِ إلاّ مَنْ بَدَأَ بِنَوالِهِ قَبْلَ سُؤالِهِ.
هیچ‌کس لایقِ نامِ بخشندگی نیست، مگر آن کس که عطایش پیش از سوالش رسد.
None deserves to be called munificent except the one who gives before he is asked.
لايُكْرِمُ المَرْءُ نَفْسَهُ حَتّى يُهينَ مالَهُ.
آدمی خویشتن را گرامی ندارد تا مالی را خوار شمارد.
A person does not ennoble himself until he belittles his wealth.
اَلْكَريمُ مَنْ بَذَلَ إحْسانَهُ.
بخشنده، آن است که نیکی‌اش را بخشا.
The munificent person is one who bestows his favours generously [to others].
لَيْسَ مِنْ شِيَمِ الكَريمِ إدْراعُ العارِ.
از خویِ بزرگوار، پوشیدنِ عار نیست.
It is not from the traits of a noble-minded person to wear the cloak of disgrace.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech