مَنْ أمَّرَ عَلَيْهِ لِسانَهُ قَضا بِحَتْفِهِ.
هر که زبان را بر خود فرمانروا کرد، قاضیِ هلاکتش شده است.
One who makes his tongue his master has decreed his own death.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۹۱۲۱ تا ۹۱۴۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 9121 to 9140 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۴۵۷ / ۵۵۳457 / 553صفحهpage۹۱۲۱–۹۱۴۰9121–9140حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۹۱۲۱ تا ۹۱۴۰Sayings 9121 to 9140
مَنْ أمْسَكَ لِسانَهُ أمِنَ نَدَمَهُ.
هر که زبانش را بازدارد، از پشیمانی‌اش در امان است.
One who restrains his tongue is safe from regret.
مَنْ أطْلَقَ لِسانَهُ أبانَ عَنْ سُخْفِهِ.
هر که زبانش را رها کند، از ابله‌بودنش (سخف) خبر دهد.
One who sets his tongue free demonstrates his own foolishness.
مِنَ الإيمانِ حِفْظُ اللِّسانِ.
پاس‌داشتِ زبان، از ایمان است.
Guarding the tongue is part of faith.
ما عَقَدَ إيمانَهُ مَنْ لَمْ يَحْفَظْ لِسانَهُ.
آدمی که زبانش را پاس ندارد، ایمانش کامل نشده است.
One who does not guard his tongue has not completed his faith.
مَا الإنْسانُ لَوْلاَ اللِّسانُ إلاّ صُورَةٌ مُمَثَّلَةٌ أوْ بَهيمَةٌ مُهْمَلَةٌ.
آدمی، اگر نبود زبان، جز مجسمه‌ای پیکره‌شده یا جانوری رها‌شده نمی‌بود.
Without a tongue, the human being would be nothing more than lifeless statue or a wild beast.
ما مِنْ شَيْء أجْلَبَ لِقَلْبِ الإنْسانِ مِنْ لِسان، ولاأخْدَعَ لِلنَّفْسِ مِنْ شَيْطان.
هیچ‌چیز دلِ انسان را بیش از (زبانِ شیرین و فصیح) به سوی خود نکشانده و هیچ‌کس نفس را بیش از شیطان فریب نداده است.
Nothing attracts the heart of a human being more than a [sweet and eloquent] tongue, and none beguiles the soul more than Satan.
لاتُجْرِ لِسانَكَ إلاّ بِما يُكْتَبُ لَكَ أجْرُهُ، ويَجْمُلُ عَنْكَ نَشْرُهُ.
زبانت را جز به چیزی که پاداشش برایت نوشته شود و پراکنده‌شدنش بر تو زیبا باشد، به حرکت درآور.
Do not move your tongue except to say that which will earn you reward and that which behoves you to speak [of] openly.
لاتَجْعَلْ (لاتَجْعَلَنَّ) ذَرَبَ لِسانِكَ عَلى مَنْ أنْطَقَكَ، ولابَلاغَةَ قَوْلِكَ عَلى مَنْ سَدَّدَكَ.
هرگز تیزِ زبانت را بر آن کس که سخنوری به تو بخشیده نکِش و فصاحتِ سخنت را بر آن کس که تو را درست کرده.
Never use the sharpness of your tongue against the one who has made you speak or the eloquence of your speech against the one who guides you [to the right path].
لاتُمْلَكُ عَثَراتُ اللِّسانِ.
لغزش‌هایِ زبان، مهار نشوند.
The slips of the tongue cannot be controlled.
لاشَيْءَ أعْوَدُ عَلَى الإنْسانِ مِنْ حِفْظِ اللِّسانِ، وَبَذْلِ الإحْسانِ.
هیچ‌چیز برای انسان سودمندتر از پاس‌داشتِ زبان و بخشیدنِ نیکی نیست.
Nothing is more beneficial for a human being than guarding the tongue and doing good to others.
هذَا اللِّسانُ جَمُوحٌ لِصاحِبِهِ. [^1]: i.e. as long as he doesn’t speak, his intellect and personality remain hidden from others. [^2]: i.e. because of what one speaks. [^3]: i.e. the intelligent person ponders before speaking.
این زبان، بر صاحبش سرکش است.
This tongue is recalcitrant to its owner.
مَنْ كُنْتَ سَبَباً لَهُ في بَلائِهِ، وَجَبَ عَلَيْكَ التَّلَطُّفُ في عَلاجِ دائِهِ.
هر که تو سببِ بلایی بر او شده‌ای، بر تو واجب است که در درمانِ دردي‌اش نرم‌خو (لطیف) باشی.
When you are the cause of someone’s affliction, it is obligatory upon you to show courtesy [and kindness] in trying to remedy his affliction.
رُبَّ لَغْو يَجْلُبُ شَرّاً.
بسیار بیهوده‌گویی (لغو) است که بدی را بیاورد.
Many a vain talk results in evil [action].
حُسْنُ اللِّقاءِ يَزيدُ في تَأَكُّدِ الإخاءِ.
نیکوییِ دیدار، بر استواریِ برادری افزونی دهد.
Good meetings strengthen the bond of brotherhood.
حُسْنُ المَلْقاءِ (اللِّقاءِ) أحَدُ النُّجْحَيْنِ.
نیکوییِ دیدار، یکی از دو موفقیت است.
Good encounters (or meetings) are one of the two successes.
مَنْ أحَبَّ لِقاءَ اللّهِ سُبْحانَهُ سَلا عَنِ الدُّنْيا.
هر که دیدارِ خداوند سبحان را دوست بدارد، از دنیا بی‌نیاز (غافل) شود.
One who loves to meet Allah, the Glorified, forgets this world.
مَنِ اكْتَفى بِالتَّلْويحِ اِسْتَغْنى عَنِ التَّصْريحِ.
هر که به ایهام (تلمیح) بسنده کند، از تصریح (آشکارگویی) بی‌نیاز شود.
One who settles for hinting [and indirect reference] becomes needless of declaration.
اَلاِفْراطُ فِي المَلامَةِ يَشُبُّ نارَ اللَّجاجَةِ.
افراط در سرزنش، آتشِ لجاکت (سخت‌دلی) را برافروزد.
Excessiveness in reproach ignites the fire of obstinacy.
أهْوَنُ شَيْء لائِمَةُ الجُهّالِ.
آسان‌ترینِ کار، سرزنشِ نادانان است.
The easiest thing is censuring the ignorant ones.[^1]
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech