كَمْ مِنْ مَفْتُون بِالثَّناءِ عَلَيْهِ.
چه بسیار فریب‌خورده‌ای به ستایشی که بر او شده است.
How many a person is thrilled by the praise showered upon him.
غرر الحکم و درر الکلمGhurar al-Hikam wa Durar al-Kalim
حکمت‌هاSayings
حکمت‌های ۹۲۰۱ تا ۹۲۲۰ از ۱۱۰۵۶ حکمت منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسیِ موجود. هر حکمت را می‌توانید بشنوید، ذخیره یا به اشتراک بگذارید.Sayings 9201 to 9220 of the 11056 sayings attributed to Imam Ali (AS) in Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim: the Arabic text with English translations, and Persian where prepared. Each saying can be heard, saved, or shared.
۴۶۱ / ۵۵۳461 / 553صفحهpage۹۲۰۱–۹۲۲۰9201–9220حکمتsayings۱۱٬۰۵۶11,056در کتابin the book
حکمت ۹۲۰۱ تا ۹۲۲۰Sayings 9201 to 9220
كَثْرَةُ الثَّناءِ مَلَقٌ يُحْدِثُ الزَّهْوَ ويُدْني مِنَ الغِرَّةِ.
بسیارِ ستایش، چاپلوسی (ملَق) است؛ غرور پدید آورد و به غفلت نزدیک کند.
Excessive praise is flattery; it causes vainglory and brings one closer to heedlessness.
لِكُلِّ مُثْن عَلى مَنْ أثْنى عَلَيْهِ مَثُوبَةٌ مِنْ جَزاء أوعارِفَةٌ مِنْ عَطاءِ.
برای هر ستایش‌گویی، پاداشی از جزا یا بخششی از عطا، از کسی که او را ستایش کرده واجب است.
Every praiser has the right to a good reward or a handsome gift from whom he praises.
مَنْ مَدَحَكَ فَقَدْ ذَبَحَكَ.
هر که تو را ستایش کند، همانا ترا زبانی (مجاز: از پا درآورده) است.
One who praises you has [actually] slaughtered you.
مَنْ مَدَحَكَ بِما لَيْسَ فيكَ فَهُوَ خَليقٌ أنْ يَذُمُّكَ بِما لَيْسَ فيكَ.
هر که تو را به آنچه در توست نیست ستایش کند، سزاوار است که تو را به آنچه در توست نیست نکوهش کند.
One who praises you for what is not in you is indeed likely to blame you for that which you have not done.
مَنْ أُثْنِيَ عَلَيْهِ بِما لَيْسَ فيهِ سُخِرَ بِهِ.
هر که به آنچه در او نیست ستایش شود، بدان مسخره (سخر) شود.
One who is praised for that which is not in him is ridiculed by it.
مَنْ مَدَحَكَ بِما لَيْسَ فيكَ فَهُوَ ذَمٌّ لَكَ إنْ عَقَلْتَ.
هر که تو را به آنچه در توست نیست ستایش کند، اگر پنداری، همانا نکوهشی بر توست.
Whoever praises you for that which is not in you, then it is actually a criticism of you if you think about it.
مِنْ أقْبَحِ المَذامِّ مَدْحُ اللِّئامِ.
از زشت‌ترینِ نکوهش‌ها (مذامّ)، ستایشِ پست‌کاران است.
One of the ugliest blameworthy acts [of a person] is praising the wicked.
مادِحُ الرَّجُلِ بِما لَيْسَ فيهِ مُسْتَهْزِيٌ بِهِ.
ستایش‌گوت به آنچه در او نیست، مسخره‌کنندۀِ اوست.
The one who praises a person for that which is not in him is mocking him.
مادِحُكَ بِما لَيْسَ فيكَ مُسْتَهْزِيٌ بِكَ، فَإنْ لَمْ تُسْعِفْهُ بِنَوالِكَ بالَغَ في ذَمِّكَ وهِجائِكَ.
ستایش‌گوت به آنچه در توست نیست، مسخره‌کنندۀِ توست؛ پس اگر به نواله‌ات یاری‌اش نکنی، در نکوهش و هجوِ تو افراط کند.
The one who praises you for that which is not in you is [actually] mocking you, and if you do not give him that which fulfils his wants, he will be excessive in his blame and defamation of you.
اَلْمَرْءُ حَيْثُ وَضَعَ نَفْسَهُ بِرِياضَتِهِ وطاعَتِهِ، فَإنْ نَزَهَها تَنَزَّهَتْ، وإنْ دَنَسَها تَدَنَّسَتْ.
آدمی، در جایی است که با خودسازی و فرمان‌برداری، جانِ خود را نهاده است؛ پس اگر پاکش دارد، پاک شود و اگر پلیدش کند، پلید شود.
A person is in the position where he places his soul through his devotion and obedience, so if he purifies it, it becomes pure and if he sullies it, it becomes sullied.
اَلرَّجُلُ حَيْثُ اخْتارَ لِنَفْسِهِ إنْ صانَها اِرْتَفَعَتْ، وَإنِ ابْتَذَلَها اِتَّضَعَتْ.
مرد، در جایی است که برای خویشتن برگزیده است؛ اگر پاسبانش دارد، بلند و اگر پلیدش کند، پست شود.
A person is in the position that he chooses for his soul. If he preserves it, it becomes elevated and if he does not preserve it, it becomes abased.
اَلْمَرْءُ بِأصْغَرَيْهِ: بِقَلْبِهِ، ولِسانِهِ، إنْ قاتَلَ قاتَلَ بِجَنان، وإنْ نَطَقَ نَطَقَ بِبَيان.
آدمی، به دو اندامِ کوچکش است: دل و زبان؛ اگر بجنگد، با جان بجنگد و اگر سخن بگوید، با بیان (بیان) سخن بگوید.
A person is [gauged] by his two small parts: his heart and his tongue. If he battles, he fights with his heart and if he speaks, he speaks by his articulation.
اَلْمَرْءُ يَتَغَيَّرُ في ثَلاث: اَلقُرْبُ مِنَ المُلُوكِ، والوِلاياتُ، والغَناءُ مِنَ الفَقْرِ، فَمَنْ لَمْ يَتَغَيَّرْ في هذِهِ فَهُوَ ذُو عَقْل قَويم، وخُلْق مُسْتَقيم.
آدمی در سه چیز دگرگون شود: نزدیکی به پادشاهان، ولایات (منصوب‌ها) و توانگری از تهیدستی؛ پس هر که در این‌ها دگرگون نشود، صاحبِ خردی استوار و خویی راستین است.
The human being changes in three instances: when he is close to kings, when he gains positions of authority and when he becomes wealthy. So whoever does not change in these conditions, then he is one who possesses a strong intellect and an upright character.
اَلْمَرْءُ بِفِطْنَتِهِ لابِصُورَتِهِ.
آدمی، به فطارت (هوش)ش است، نه به صورتش.
A man is [to be gauged] by his astuteness not by his appearance.
اَلْمَرْءُ بِهِمَّتِهِ لابِقُنْيَتِهِ.
آدمی، به همتش است، نه به دارایی‌اش.
A person is [valued] by his endeavour [and effort], not by his [material] acquisition.
اَلْمَرْءُ بِهِمَّتِهِ.
آدمی، به همتش است.
A man is [gauged] by his endeavour.
اَلرَّجُلُ بِجَنانِهِ.
مرد، به دلش (جنّان) است.
A person is [judged] by [what is in] his heart.
اَلْمَرْءُ بِإيمانِهِ.
آدمی، به ایمانش است.
A person is [gauged] by his faith.
حَسَبُ الرَّجُلِ مالُهُ، وكَرَمُهُ دينُهُ.
بزرگیِ مرد به مالش و گرامی‌بودنش به دینش است.
The distinction of a man is [by] his wealth but his honour is [by] his religion.
در این صفحه چیزی پیدا نشد. در همه حکمت‌ها جستجو کنید.Nothing on this page matches. Search every saying.
منبع: نسخهٔ عربی–انگلیسی انتشارات انصاریان، ترجمهٔ طاهر رضا جعفر، منتشرشده در Al-Islam.org. ترجمه فارسی فقط در مواردی که جداگانه آماده و بازبینی شده نمایش داده می‌شود. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speechSource: the Ansariyan Arabic–English edition translated by Tahir Ridha Jaffer and published at Al-Islam.org. Persian is shown only where a separately prepared translation exists. https://al-islam.org/ghurar-al-hikam-wa-durar-al-kalim-exalted-aphorisms-and-pearls-speech