حکمت ۹۳۰۱ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9301 — Disputation And Argumentاَلمِراءُ بَذْرُ الشَّرِّ.
مِراء (جدل)، بذرِ بدی است.
Disputation is the seed of evil.
حکمت ۹۳۰۲ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9302 — Disputation And Argumentاَلْجَدَلُ فِي الدّينِ يُفْسِدُ اليَقينَ.
جدل در دین، یقین را تباه کند.
Argument in religion corrupts certitude.
حکمت ۹۳۰۳ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9303 — Disputation And Argumentثَمَرَةُ المِراءِ الشَّحْناءُ.
میوهٔ مِراء، کینهورزی (شحناء) است.
The fruit of disputation is hatred.
حکمت ۹۳۰۴ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9304 — Disputation And Argumentسَبَبُ الشَّحْناءِ كَثْرَةُ المِراءِ.
سببِ کینهورزی، بسیارِ مِراء است.
Too much disputation is the cause of hatred [and enmity].
حکمت ۹۳۰۵ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9305 — Disputation And Argumentسِتَّةٌ لايُمارُونَ: اَلْفَقيهُ وَالرَّئيسُ وَالدَّنيُّ والبَذيُّ والمَرْأَةُ وَالصَّبيُّ.
شش تن، با ایشان جدل نکنند: فقیه و رئیس و پست و رکیک و زن و کودک.
One should not dispute with six types of people: the jurist, the leader, the low, the lewd, the woman and the child.
حکمت ۹۳۰۶ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9306 — Disputation And Argumentمَنْ كَثُرَ مِراؤُهُ لَمْ يَأْمَنِ الغَلَطَ.
هر که مِراءش فزون شود، از خطا در امان نماند.
One whose disputation increases does not remain safe from error.
حکمت ۹۳۰۷ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9307 — Disputation And Argumentمَنْ عَوَّدَ نَفْسَهُ المِراءَ صارَ دَيْدَنَهُ.
هر که خویشتن را به مِراء عادت دهد، آن عادت (دیدن)ش شود.
Whoever accustoms himself to disputation, it becomes his habit.
حکمت ۹۳۰۸ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9308 — Disputation And Argumentمَنْ جَعَلَ دَيْدَنَهُ المِراءَ لَمْ يُصْبِحْ لَيْلَهُ.
هر که عادتِ خود را مِراء گرداند، شبش به روز نشود (در تاریکیِ جهل بماند).
One who makes disputation his habit will not turn his night into day [and will remain in the darkness of ignorance].
حکمت ۹۳۰۹ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9309 — Disputation And Argumentمَنْ كَثُرَ مِرائُهُ بِالْباطِلِ دامَ عَماؤُهُ عَنِ الحَقِّ.
هر که مِراء به باطلش فزون شود، کوریاش از حق پایدار ماند.
One whose false disputations increase, his blindness from the truth persists.
حکمت ۹۳۱۰ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9310 — Disputation And Argumentمَنْ مارَى السَّفيهَ فَلا عَقْلَ لَهُ.
هر که با سفيه جدل کند، خرد ندارد.
One who disputes with a fool has no intelligence.
حکمت ۹۳۱۱ — موضوع ۶۱۲ · Disputation And ArgumentSaying 9311 — Disputation And Argumentلامَحَبَّةَ مَعَ كَثْرَةِ مِراء.
با بسیارِ مِراء، دوستیای نیست.
With excessive disputation, there can be no affection.
حکمت ۹۳۱۲ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9312 — Jokingاَلمُزاحُ فِرْقَةٌ تَتْبَعُها ضَغِْينَةٌ.
مُزاح (شوخی)، جداییای است که کینه را به دنبال دارد.
Joking is a [cause of] separation that is followed by rancour.
حکمت ۹۳۱۳ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9313 — Jokingإيّاكَ أنْ تَذْكُرَ مِنَ الكَلامِ (ماكانَ) مُضْحِكاً، وإنْ حَكَيْتَهُ عَنْ غَيْرِكَ.
مبادا از سخن، آن را که خندهآور بود یاد کنی، هرچند از دیگری روایتش کنی.
Beware of recalling that which was funny in the speech [of others], even if you narrate it from someone else.
حکمت ۹۳۱۴ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9314 — Jokingاَلإفْراطُ فِي المَزْحِ خُرْقٌ.
افراط در شوخی، ابلهگری (خُرق) است.
Excessiveness in joking is foolishness.
حکمت ۹۳۱۵ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9315 — Jokingدَعِ المُزاحَ فَإنَّهُ لِقاحُ الضَّغينَةِ.
شوخی را واگذار، که همانا باروریِ کینه است.
Abandon [excessive] joking for indeed it is the conception of rancour.
حکمت ۹۳۱۶ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9316 — Jokingفيِ السَّفَهِ وكَثْرَةِ المُزاحِ الخُرْقُ.
در سفاهی و بسیارِ شوخی، ابلهگری (خُرق) هست.
In impudence and excessive joking there is foolishness.
حکمت ۹۳۱۷ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9317 — Jokingكَثْرَةُ المُزاحِ تُسْقِطُ الهَيبَةَ.
بسیارِ شوخی، هیبت را فرو براند.
Too much joking diminishes one’s reverence [and dignity].
حکمت ۹۳۱۸ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9318 — Jokingكَثْرَةُ المُزاحِ تُذْهِبُ البَهاءَ وتُوجِبُ الشَّهْناءَ.
بسیارِ شوخی، جلال را برباید و کینه (شناء) را در پی دارد.
Too much joking takes away prestige and brings about enmity [and rancour].
حکمت ۹۳۱۹ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9319 — Jokingلِكُلِّ شَيْء بَذْرٌ، وبَذْرُ العَداوَةِ المُزاحُ.
برای هر چیزی بذر است و بذرِ دشمنی، شوخی است.
Everything has a seed, and the seed of enmity is joking.
حکمت ۹۳۲۰ — موضوع ۶۱۳ · JokingSaying 9320 — Jokingمَنْ مَزَحَ اُسْتُخِفَّ بِهِ.
هر که شوخی کند، کوچک شمرده شود.
One who jokes [excessively] is taken lightly.