حکمت ۱۲۶۱ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1261 — Anxietyإنْ كُنْتَ جازِعاً على كُلِّ ما يَفْلِتُ مِنْ يَدَيْكَ فَاجْزَعْ على مالَمْ يَصِلْ إلَيكَ.
اگر بر هر چه از دستت برود بی‌تابی، پس بر آنچه به تو نرسیده نیز بی‌تابی کن!
If you are [one who gets] anxious about all that has escaped from your hands, then be anxious about what has not reached you.
حکمت ۱۲۶۲ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1262 — Anxietyبِكَثْرَةِ الجَزَعِ تَعْظُمُ الفَجيعَةُ.
به فزونیِ بی‌تابی فاجعه بزرگ شود.
With excessive anxiety, the calamity is magnified.
حکمت ۱۲۶۳ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1263 — Anxietyضادُّوا الجَزَعَ بِالصَّبْرِ.
بی‌تابی را با صبر ضدّ باشید.
Counter anxiety with patience.
حکمت ۱۲۶۴ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1264 — Anxietyلَيْسَ مَعَ الجَزَعِ مَثُوبَةٌ.
با بی‌تابی پاداشی نیست.
There is no recompense with anxiety.
حکمت ۱۲۶۵ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1265 — Anxietyمَنْ جَزَعَ عَظُمَتْ مُصيبَتُهُ.
هر که بی‌تابی کند، مصیبتش بزرگ شود.
Whoever becomes anxious, his adversity increases.
حکمت ۱۲۶۶ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1266 — Anxietyمَنْ ملَكَهُ الجَزَعُ حُرِمَ فَضيلَةَ الصَّبرِ.
هر که بی‌تابی مالکش شود، از فضیلتِ صبر محروم ماند.
One who is overcome by anxiety is deprived of the merit of patience.
حکمت ۱۲۶۷ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1267 — Anxietyمَنْ جَزَعَ فَنَفْسَهُ عَذَّبَ، وأمْرَ اللّهِ سُبْحانَهُ أضاعَ، وثَوابَهُ باعَ.
هر که بی‌تابی کند، نفسش را عذاب داده و فرمانِ خدای سبحان را ضایع کرده و پاداشش را فروخته است.
One who becomes anxious has tormented himself, neglected the command of Allah, the Glorified, and sold off his reward.
حکمت ۱۲۶۸ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1268 — Anxietyلاتَجزَعُوا مِنْ قَليلِ ماأكْرَهَكُمْ (كَرِهْتُم)، فَيُوقِعَكُمْ ذلِكَ في كَثير مِمّا تَـكْرَهُونَ.
بر اندکِ آنچه ناخوشایندتان است بی‌تابی مکنید که شما را در بسیاری از آنچه نمی‌خواهید افکند.
Do not get anxious in the [face of] little that you dislike for it will put you in a lot of what you dislike.
حکمت ۱۲۶۹ — موضوع ۶۸ · AnxietySaying 1269 — Anxietyلا تَجْتَمِعُ الصَّبْرُ والجَزَعُ.
صبر و بی‌تابی گرد هم نیایند.
Patience and anxiety do not go together.
حکمت ۱۲۷۰ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1270 — Requital And Rewardمَنْ صَدَّقَ بِالمُجازاةِ لَمْ يُؤْثِرْ غَيْرَ الحُسْنى.
هر که به کیفر و پاداش راست گوید، جز نیکی را برنگزیند.
One who believes in [divine] requital does not choose [to do] anything but good.
حکمت ۱۲۷۱ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1271 — Requital And Rewardمَنْ أيْقَنَ بِالمُجازاةِ لَـمْ يُؤثِرْ غَيْـرَ الحُسْنى.
هر که به کیفر و پاداش یقین کند، جز نیکی را برنگزیند.
One who is certain about requital does not choose [to do] anything but good.
حکمت ۱۲۷۲ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1272 — Requital And Rewardعَلى قَدْرِ البَلاءِ يَكُونُ الجَزاءُ.
به اندازهٔ بلا باشد پاداش.
The reward is proportionate to the tribulation [endured].
حکمت ۱۲۷۳ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1273 — Requital And Rewardعلى قَدْرِ النِّيَّةِ تَـكُونُ مِنَ اللّهِ العَطِيَّةُ.
به اندازهٔ نیّت باشد بخششِ خدا.
The grant [of reward] from Allah is proportionate to the [sincerity of] intention.
حکمت ۱۲۷۴ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1274 — Requital And Rewardمَنْ لَمْ يُوقِنْ بِالجَزاءِ أفْسَدَ الشَّكُّ يَقينَهُ.
هر که به پاداش یقین نکند، شک یقینش را تباه کند.
One who is not certain of the recompense [for actions], doubt has corrupted his certitude.
حکمت ۱۲۷۵ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1275 — Requital And Rewardلاتُسْرِعَنَّ إلى بادِرَة ولا تُعَجِّلَنَّ بِعُقُوبَة وَجَدْتَ عَنْها مَنْدُوحَةً فَإنَّ ذلِكَ مَنْهَكَةٌ لِلدّينِ مُقَرِّبٌ مِنَ الغِيَـرِ.
بر خشمِ آنی شتاب مکن و به کیفری که از آن گریزی هست شتاب مکن؛ چرا که آن مایهٔ آسیب دین و نزدیک‌کنندهٔ دگرگونی [نعمت] است.
Never make haste in reacting harshly and never be quick to punish when there is an alternative, for this causes depletion of the faith and brings closer the transformations [of blessing into calamity].
حکمت ۱۲۷۶ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1276 — Requital And Rewardإنَّ أعْجَلَ العُقُوبَةِ عُقُوبَةُ البَغْىِ.
شتابان‌ترینِ کیفرها، کیفرِ سرکشی است.
The quickest punishment is the punishment for transgression.
حکمت ۱۲۷۷ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1277 — Requital And Rewardإنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ قَدْ وَضَعَ العِقابَ عَلى مَعاصِيهِ ذِيادَةً لِعِبادِهِ عَنْ نَقِمَتِهِ.
خدای سبحان کیفر را بر نافرمانی‌هایش نهاده است تا بندگان را از نقمتش باز دارد.
Verily Allah, the Glorified, has ordained punishment for committing sins against Him in order to save His servants from His chastisement.
حکمت ۱۲۷۸ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1278 — Requital And Rewardعُقُوبَةُ الكِرامِ أحْسَنُ مِنْ عَفْوِ اللِّئامِ.
کیفرِ بزرگواران نیکوتر از گذشتِ فرومایگان است.
The punishment of noble ones is better than the forgiveness of the vile ones.
حکمت ۱۲۷۹ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1279 — Requital And Rewardعُقُوبَةُ الغَضُوبِ والحَقُودِ والحَسُودِ تُبْدَءُ بِأنْفُسِهِمْ.
کیفرِ خشمگین و کینه‌توز و حسود از خودشان آغاز شود.
The punishment of the hot tempered, spiteful and jealous people starts from [within] themselves.
حکمت ۱۲۸۰ — موضوع ۶۹ · Requital And RewardSaying 1280 — Requital And Rewardعُقُوبَةُ العُقَلاءِ التَّلْويحُ.
کیفرِ خردمندان اشاره است.
The punishment of the intelligent is [in the form of] insinuation.