حکمت ۱۷۲۱ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1721 — Judiciousnessاَلطُّمَأْنِينَةُ قَبْلَ الخُبْرَةِ خِلافُ الحَزْمِ.
آرامش پیش از آزمودن، خلافِ تدبیر است.
Tranquillity before [gaining] awareness [of the situation] is contrary to judiciousness.
حکمت ۱۷۲۲ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1722 — Judiciousnessإنَّما الحَزْمُ طاعَةُ اللّهِ، ومَعْصِيةُ النَّفْسِ.
تدبیر همانا فرمانبردن از خدا و نافرمانیِ نفس است.
Verily judiciousness is only in obedience to Allah and disobedience to the [lower] self.
حکمت ۱۷۲۳ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1723 — Judiciousnessآفَةُ الحَزْمِ فَوْتُ الأمْرِ.
آفتِ تدبیر از دست رفتنِ کار است.
The bane of judiciousness is losing the matter.
حکمت ۱۷۲۴ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1724 — Judiciousnessإذَا اقْتَرَنَ العَزْمُ بِالحَزْمِ كَمُلَتِ السَّعادَةُ.
چون عزم با تدبیر جفت شود، سعادت کامل گردد.
When judiciousness is coupled with determination, felicity becomes complete.
حکمت ۱۷۲۵ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1725 — Judiciousnessثَمَرَةُ الحَزْمِ السَّلامَةُ.
میوهٔ تدبیر سلامت است.
The fruit of judiciousness is wellbeing.
حکمت ۱۷۲۶ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1726 — Judiciousnessخُذْ بِالحَزْمِ، والْزِمِ العِلْمَ، تُحْمَدْ عَواقِبُكَ.
به تدبیر چنگ زن و به دانش پایبند باش تا عاقبتت ستوده شود.
Act with judiciousness and cling to knowledge your results will be praiseworthy.
حکمت ۱۷۲۷ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1727 — Judiciousnessغايَةُ الحَزْمِ الاِسْتِظْهارُ.
غایتِ تدبیر پشتگرمی است.
The end result of judiciousness is precaution.
حکمت ۱۷۲۸ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1728 — Judiciousnessكَمالُ الحَزْمِ اِسْتِصْلاحُ الأضْدادِ، ومُداجاةُ الأعْداءِ.
کمالِ تدبیر به صلاح آوردنِ ضدّها و مدارا با دشمنان است.
The perfection of judiciousness is seeking to reform [one’s] opponents and being amicable with [one’s] enemies.
حکمت ۱۷۲۹ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1729 — Judiciousnessمَنْ خالَفَ الحَزْمَ هَلَكَ.
هر که تدبیر را خلاف کند، هلاک شود.
One who opposes judiciousness is destroyed.
حکمت ۱۷۳۰ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1730 — Judiciousnessمَنْ أخَذَ بِالحَزْمِ اِسْتَظْهَرَ.
هر که به تدبیر چنگ زند، پشتگرم شود.
One who acts judiciously is cautious.
حکمت ۱۷۳۱ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1731 — Judiciousnessمَنْ أضاعَ الحَزْمَ تَهَوَّرَ.
هر که تدبیر را تباه کند، به ورطه افتد.
One who fails to act with judiciousness is reckless.
حکمت ۱۷۳۲ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1732 — Judiciousnessمَنْ قَلَّ حَزْمُهُ ضَعُفَ عَزْمُهُ.
هر که تدبیرش کم شود، عزمش ناتوان شود.
One whose judiciousness is reduced, his determination is weakened.
حکمت ۱۷۳۳ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1733 — Judiciousnessمَنْ لَمْ يُقَدِّمْهُ الحَزْمُ، أخَّرَهُ العَجْزُ.
هر که تدبیر پیشش نیندازد، ناتوانی پسش اندازد.
One who is not pushed forward by judiciousness is held back by impuissance.
حکمت ۱۷۳۴ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1734 — Judiciousnessمِنَ الحَزْمِ قُوَّةُ العَزْمِ.
از تدبیر است نیرومندیِ عزم.
From judiciousness comes strong determination.
حکمت ۱۷۳۵ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1735 — Judiciousnessمِنَ الحَزْمِ اَلتَّأَهُّبُ والاِسْتِعْدادُ.
از تدبیر است آمادگی و فراهمبودن.
From judiciousness comes preparedness and readiness.
حکمت ۱۷۳۶ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1736 — Judiciousnessمِنَ الحَزْمِ حِفْظُ التَّجْرِبَةِ.
از تدبیر است نگاهداریِ تجربه.
Preserving [the lessons learnt from] experience is from judiciousness.
حکمت ۱۷۳۷ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1737 — Judiciousnessمِنَ الحَزْمِ صِحَّةُ العَزْمِ.
از تدبیر است درستیِ عزم.
Genuine determination comes from judiciousness.
حکمت ۱۷۳۸ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1738 — Judiciousnessمِنَ الحَزْمِ الوُقُوفُ عِنْدَ الشُّبْهَةِ.
از تدبیر است ایستادن هنگام شبهه.
Stopping [and assessing the situation] when faced with doubt is part of judiciousness.
حکمت ۱۷۳۹ — موضوع ۱۱۰ · JudiciousnessSaying 1739 — Judiciousnessمِنْ كَمالِ الحَزْمِ الاسْتِعْدادُ لِلنُّقْلَةِ، والتَّأَهُّبُ لِلرِّحْلَةِ.
از کمالِ تدبیر است آمادگی برای کوچ و فراهمی برای سفر.
From the excellence of judiciousness is being prepared to move and being ready to travel [from this world to the next].
حکمت ۱۷۴۰ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1740 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ لا يَشْغَلُهُ النِّعْمَةُ عَنِ العَمَلِ لِلْعاقِبَةِ.
تدبیرمند آن است که نعمت او را از عمل برای عاقبت باز ندارد.
The judicious person is one who does not get too preoccupied with the blessing [he has been given] to work for his afterlife.