حکمت ۱۷۴۱ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1741 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ جادَ بِما في يَدِهِ، ولَمْ يُؤَخِّرْ عَمَلَ يَومِهِ إلى غَدِهِ.
تدبیرمند آن است که به آنچه در دستش هست ببخشد و کارِ امروز را به فردا نیندازد.
The judicious person is one who is generous with what he has in his possession and does not postpone his work of today to tomorrow.
حکمت ۱۷۴۲ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1742 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ لَمْ يَشْغَلْهُ غُرُورُ دُنْياهُ عَنِ العَمَلِ لاُخْراهُ.
تدبیرمند آن است که فریبِ دنیایش او را از عمل برای آخرتش باز ندارد.
The judicious person is one who is not too preoccupied with the deceptions of his world to work for his Hereafter.
حکمت ۱۷۴۳ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1743 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ دارى زَمانَهُ.
تدبیرمند آن است که با روزگارش مدارا کند.
The judicious person is one who is amicable with [the people of] his time.
حکمت ۱۷۴۴ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1744 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ حَنَّكَتْهُ التَّجارِبُ، وهَذَّبَتْهُ النَّوائِبُ.
تدبیرمند آن است که تجربه‌ها پخته‌اش سازد و مصیبت‌ها ادبش آموزند.
The judicious person is one who has been made worldly-wise by experience and refined by calamities.
حکمت ۱۷۴۵ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1745 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ شَكَرَ النِّعْمَةَ مُقْبِلَةً، وصَبَرَ عَنْها، وَسَلاها مُوَلِّيَةً مُدْبِرَةً.
تدبیرمند آن است که چون نعمت رو کند سپاس گزارد و چون پشت کند، صبر پیشه کند و فراموشش سازد.
The judicious person is one who gives thanks for blessings that come to him and is patient and thinks no more of it when the blessings turn away or turn back from him.
حکمت ۱۷۴۶ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1746 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ يُؤَخِّرُ العُقُوبَةَ في سُلْطانِ الغَضَبِ، ويُعَجِّلُ مُكافاةَ الإحْسانِ إغْتِناماً لِفُرْصَةِ الإمكانِ.
تدبیرمند آن است که کیفر را در هنگام خشم به تأخیر اندازد و پاداشِ نیکی را بشتاباند، تا فرصتِ امکان را غنیمت شمارد.
The judicious person is one who delays meting out punishment when [he is] under the yoke of anger and expedites the repayment of favours by taking advantage of the available opportunity.
حکمت ۱۷۴۷ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1747 — The Judiciousأحْزَمُكُمْ أزْهَدُكُمْ.
تدبیرمندترینِ شما زاهدترینِ شماست.
The most judicious of you is the most abstemious of you [from worldly pleasures].
حکمت ۱۷۴۸ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1748 — The Judiciousأحْزَمُ النّاسِ مَنِ اسْتَهانَ بِأمْرِ دُنْياهُ.
تدبیرمندترینِ مردم آن است که کارِ دنیایش را کوچک شمارد.
The most judicious of all people is one who deems his worldly affairs to be unimportant.
حکمت ۱۷۴۹ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1749 — The Judiciousأحْزَمُ النّاسِ مَنْ تَوَهَّمَ العَجْزَ لِفَرْطِ اسْتِظْهارِهِ.
تدبیرمندترینِ مردم آن است که به سببِ فزون‌پشت‌گرمی‌اش خود را ناتوان پندارد.
The most judicious of people is the one who presumes his inability despite having numerous supporters.
حکمت ۱۷۵۰ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1750 — The Judiciousأحْزَمُ النّاسِ مَنْ كانَ الصَّبْرُ والنَّظَرُ فيِ العَواقِبِ شِعارَهُ وَدِثارَهُ.
تدبیرمندترینِ مردم آن است که صبر و نگریستن در عاقبت‌ها جامهٔ زیر و رویش باشد.
The most judicious of people is the one whose inner and outer garments are patience and consideration of the consequences [of his actions].
حکمت ۱۷۵۱ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1751 — The Judiciousأحْزَمُ النّاسِ رَأْياً مَنْ أنْجَزَ وَعْدَهُ، ولَمْ يُؤَخِّرْ عَمَلَ يَوْمِهِ لِغَدِهِ.
تدبیرمندترینِ مردم در رای آن است که وعده‌اش را برآورد و کارِ امروز را به فردا نیندازد.
The most judicious of people is the one who fulfils his promise and does not postpone his work of today to tomorrow.
حکمت ۱۷۵۲ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1752 — The Judiciousإنَّ الحازِمَ مَنْ لا يَغْتَـرَّ بِالخُدَعِ.
تدبیرمند آن است که به فریب‌ها فریفته نشود.
Indeed the judicious person is one who does not get beguiled by deceptions.
حکمت ۱۷۵۳ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1753 — The Judiciousإنَّ الحازِمَ مَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِجِهادِ نَفْسِهِ، فَأصْلَحَها، وحَبَسَها عَنْ أهْوِيَتِها ولَذّاتِها فَمَلَكَها، وإنَّ لِلْعاقِلِ بِنَفْسِهِ عَنِ الدُّنيا وَما فيها وأهْلِها شُغْلاً.
تدبیرمند آن است که نفسش را به جهادِ نفس بگمارد و آن را نیکو سازد و از هوس‌ها و لذت‌هایش باز دارد تا مالکش شود؛ و خردمند را همین بس که از دنیا و آنچه در آن است و اهلش فارغ شود.
Verily the judicious person is one who occupies himself with struggling against his [lower] self, thereby rectifying it and preventing it from indulging in its vain desires and pleasures, thus he attains mastery over it; and verily for the intelligent one there is a preoccupation in keeping himself away from [that which is impermissible of] this world, its contents and its people.
حکمت ۱۷۵۴ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1754 — The Judiciousإنَّ الحازِمَ مَنْ قَيـَّدَ نَفْسَهُ بِالمُحاسَبَةِ، ومَلَكَها بِالمُغاضَبَةِ (بِالمُغالَبَةِ)، وقَتَلَها بِالمُجاهَدَةِ.
تدبیرمند آن است که نفسش را به محاسبه در بند کشد و به مغلوب‌ساختنش مالکش شود و به مجاهده آن را بکشد.
Verily the judicious person is one who restrains his [lower] self by taking it to account, and controls it with rage (or by overcoming it), and kills it by fighting against it.
حکمت ۱۷۵۵ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1755 — The Judiciousاَلحازِمُ يَقْظانٌ، اَلغافِلُ وَسْنانٌ.
تدبیرمند بیدار است و غافل در خواب.
The judicious one is alert, the negligent one is sleepy.
حکمت ۱۷۵۶ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1756 — The Judiciousاَلْحازِمُ مَنْ كَفَّ أذاهُ.
تدبیرمند آن است که آزارش را باز دارد.
The judicious person is one who does not harm others.
حکمت ۱۷۵۷ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1757 — The Judiciousاَلْحازِمُ مَنِ اطَّرَحَ المَؤُنَ، والكُلَفَ.
تدبیرمند آن است که بارها و تکلف‌ها را وا نهد.
The judicious person is one who discards [excessive] expenses and luxuries.
حکمت ۱۷۵۸ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1758 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ تَرَكَ الدُّنيا لِلآخِرَةِ.
تدبیرمند آن است که دنیا را برای آخرت ترک کند.
The judicious person is one who abandons this world for the sake of the Hereafter.
حکمت ۱۷۵۹ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1759 — The Judiciousاَلحازِمُ مَنْ تَجَنَّبَ التَّبْذيرَ، وَعافَ السَّـرَفَ.
تدبیرمند آن است از تبذیر بپرهیزد و اسراف را خوش ندارد.
The judicious is one who eschews extravagance and loathes waste.
حکمت ۱۷۶۰ — موضوع ۱۱۱ · The JudiciousSaying 1760 — The Judiciousإنَّما الحازِمُ مَنْ كانَ بِنَفْسِهِ كُلُّ شُغْلِهِ، ولِدينِهِ كُلُّ هَمِّهِ، وَلآخِرَتِهِ كُلُّ جِدِّهِ.
تدبیرمند همان است که همهٔ مشغولیتش نفسش باشد و همهٔ همّش دینش و همهٔ کوششش آخرتش.
Only he is judicious whose preoccupation is entirely with himself, whose concern is entirely for his religion, and whose struggle is entirely for his Hereafter.